Railway open-air museum in Lubianie
A private open-air railway museum created by Mr. Ryszard Kwieciński.

Barlinek Lake
Barlinek Lake has a surface area of 250 ha and it is situated in Barlinek-Gorzów Landscape Park and Ostoja Barlinecka – an area protected by Natura 2000. The average depth of the lake is 7.1 m, while the maximum depth is 18 m. It is supplied by numerous streams and watercourses, and its water has cleanliness class 2.
Besides the northern coast, where Barlinek is located, the lake is surrounded by picturesque forests, mainly deciduous trees, such as beech and oak trees. The coasts of Barlinek Lake are mostly high, sometime even precipitous. There are four islands on the lake: Łabędzia [Swan’s], Sowia [Owl’s], Nadziei [Hope’s] and Zielona [Green]. However they are not available for tourists, as there are numerous birds living there.
In Barlinek, on the north-eastern coast of the lake, at Sportowa Street there is a large public beach with a campsite and a bathing area with a historic building of the guesthouse “Pod Sosnami” [“Under the Pines”] from 1927 maintained in the Alpine-style. Views from the jetty encourage long walks. Apart from this, in the town and outside of it there are numerous wild beaches on the coast of the lake. There are also places to tie up your boat. Water equipment can be rented among others in the “Sztorm” TKKF Sailing Club, which offers cruises by sailboats with a crew. There are forests with numerous mushrooms on the southern coast of the lake.
Besides spending time on the beach and water sports, on Barlinek Lake it is also possible to fish. You can catch perch, eel, roach, bream and pike. There is also wels catfish. It is prohibited to use motorized boats, however in rental offices boats without engines are available. It is rather difficult to fish from the coast as there is a wide line of reed beds. However at night it is only possible to fish from the coast.
Near Barlinek Lake there are numerous tourist tracks: a green walking track “Ecological Didactic Path around Barlinek Lake”, a red walking track from Barlinek to Lipy, Water Natural Track on Barlinek Lake, a blue walking track “Through Barlinek Primeval Forest” (leading through Okunie and Moczydło), Blue Legend Trail and trails of the Nordic Walking Centre: “To the outlook Barlinek Lake”, “Three Lakes: Uklejowe, Stycko and Barlinek Lakes”, “The Landscape of Barlinek Primeval Forest to Płonna”.
It is worth mentioning a legend about a floater from Barlinek Lake which tells a tragic story of a beautiful woman banished from Barlinek with a new-born baby. In winter the desperate woman entered the lake and she disappeared. Then she returned to the earth as a vengeful water nymph. She lured her victims using the cry of a child and then she pulled them into the lake. When people started to avoid the surrounding of the lake after dark, she started to go further towards the town, from which she kidnapped children, especially those really living with their parents. However, time heals wounds and also it healed the water nymph who finally fell in love with one of the kidnapped babies and let her live. One day the girl left the water nymph, as she wanted to get to know the world. In order to protect the child from suffering and evil the water nymph transformed the girl into a stone and hid at the bottom of the deepest point of the lake. She will disenchant her only when she finds a way to ensure her happiness outside her water home.
Now, the water nymph walks around and thinks how to find happiness. You can come across her at the full moon at midnight – she has fins instead of feet, so you can hear her splashing in the shallows. She disappears when it is starting to get light. She stops at every bridge, but she spends most of the time under the railway bridge at Kasztanowa Avenue. There she arranges branches, splashes water and collects chestnuts. If somebody walks across the bridge at midnight and does not wish to see her, they need to throw a chestnut into the water to distract her.

Budynek przy ul. Armii Polskiej 18

Buk pospolity

Choszcz sculpture

DETOUR - Slawecin - Nosowo
As a result of the closure of the bridge crossing over the Ina River, detour proposals have been made for the section Slawecin - Nosowo along available dirt roads with poor surfaces. Sandy and muddy sections, depending on the season and forestry work.
Detour on the asphalt road to Radaczewo and further on the forest road as in the attached photos.
A short section on the provincial road in general traffic.
Sections on meadows on overgrown YOMB slabs. In the area of meadows on the Ina River in periods of high water levels possible sectional flooding and waterlogging.

Dom przy ul. 1 Maja 16

Drzewko Przyjaźni

Fontanna na Rynku

Gazownia

Izba Historyczna

Izba muzealna w Czaplinku

Jezioro Byszkowo

Jezioro Krzemienko
Jezioro o powierzchni 19,5 ha w kształcie podłużnym ma charakter jeziora niewielkiego, lokalnego. Głębokość maksymalna jeziora to 18,4 m. Okolice jeziora porastają bujne lasy oraz roślinność wodna, która utrudnia dostęp do linii brzegowej. W okolicach jeziora nie występują ludzkie osady, poza najbliższą wsią Pławno - na północ od jeziora. Oznacza to, że wypoczynek nad jeziorem jest skierowany do osób, które cenią sobie ciszę i spokój, a dzikość i niedostępność terenów nad wodą nie jest dla nich przeszkodą. Brak infrastruktury turystycznej Krzemienko wynagradza swoimi malowniczymi widokami, czystością wody, niepowtarzalnym aromatem leśnego powietrza oraz niezapomnianymi wschodami słońca. Jezioro Krzemienko jest do odwołania wyłączone z możliwości połowu ryb, dlatego należy śledzić komunikaty Gospodarstwa Rybackiego w Czaplinku, zanim wędkarze postanowią wyruszyć na połowy nad ten zbiornik. Obok jeziora przebiega szlak czarny rowerowy „Szlak Lobeliowe Jeziora” o łącznej długości 33,3 km. Łączy on najładniejsze i najczystsze akweny w okolicy i umożliwia turystom podziwianie przepięknych widoków.

Jezioro Machliny Małe (Sołtyskie)

Jezioro Machliny Wielkie

Klasztor pocysterski

Kościół filialny pw. MB Ostrobramskiej

Kościół filialny pw. św. Józefa

Kościół filialny pw. św. Wojciecha Biskupa Męczennika

Kościół filialny pw. Świętej Trójcy

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Kościół parafialny pw. św. Bonifacego

Kościół parafialny pw. św. Jana Kantego

Kościół pw. Matki Boskiej Królowej Polski
Kościół w Mielenku Drawski to najstarszy zabytek w tej miejscowości i jeden z najstarszych i najważniejszych w gminie Drawsko Pomorskie. Bez wątpienia zalicza się on także do najcenniejszych zabytków o konstrukcji szkieletowej Pomorza Zachodniego. Początki świątyni sięgają roku 1662, kiedy to powstała jej nawa. Lecz podobnie jak w innych miejscowościach naszej okolicy, świątynia ta miała swoją poprzedniczkę, która spłonęła w wyniku pożaru wznieconego przez wojska polskie podczas najazdu w roku 1657.  Dzieło odbudowy świątyni zapoczątkował jej patron Hans Georg von der Goltz, który zlecił je niejakiemu mistrzowi Danielowi, o czym dowiadujemy się z zachowanej do dziś inskrypcji na wschodniej elewacji kościoła. Podobnie jak większość kościołów zorientowano ją na osi wschód-zachód, z ołtarzem usytuowanym po wschodniej stronie. Nawę w drewnianej konstrukcji szkieletowej wzniesiono na ceglanym cokole. Tak zwane fachy zostały wypełnione cegłą, która jak wskazały badania konserwatorskie, była pierwotnie otynkowana. Najbardziej pierwotną, tj. nieodbiegającą wyglądem od roku 1662, formę architektoniczną prezentuje dziś elewacja wschodnia z dwoma symetrycznie umieszczonymi oknami w górnej części elewacji i wyjątkowo bogatą ciesiółką szczytu. Krzywolinijne belki, zwane zastrzałami,  nawiązują do popularnego w budownictwie ryglowym motywu krzyża św. Andrzeja. Tego typu dekoracje są bardzo rzadkie w architekturze sakralnej Pomorza Zachodniego, a występują w Hesji i Frankonii. Zachowała się również pierwotna forma stropu kościoła, który zbudowany jest z belek podpartych zastrzałami. Obecnie jest on ukryty pod podwieszony sufitem z płyt paździerzowych. Wieża kościoła, dostawiona do elewacji zachodniej, powstała prawdopodobnie dopiero w 2 połowie XVIII wieku, być może w momencie przetopienia jednego z dzwonów w 1786 roku. Kościół ulegał także wielu przekształceniom, których charakter był raczej destrukcyjny. Poza usunięciem rygli w wieży, dość drastycznym zabiegiem dla oryginalnej konstrukcji i wartości zabytkowych obiektu było usunięcie oryginalnej podwaliny nawy i zastąpienie jej murowanym, wysokim cokołem, co miało miejsce już w XX wieku. Na wartości zabytkowej straciły również okna, które miały inne rozmiary, co najwyraźniej widać na ścianie wschodniej. Poza tym okna zdobione były kolorowymi gomółkami oraz kwadratowymi szybkami, które były obecne jeszcze przed 1945 rokiem. Również powojenne remonty nie przysłużyły się wartościom historycznym świątyni. Szczególnego spustoszenia dokonano w latach 70-tych we jej wnętrzu. Przeniesiono wówczas ołtarz ze ściany wschodniej na zachodnią, gdzie wbudowano trójboczną ściankę i urządzono prezbiterium. We wschodniej części z kolei wydzielono niewielką zakrystię, zmniejszając powierzchnię kościoła. Również wtedy zasłonięto oryginalny strop płytami paździerzowymi oraz odeskowano belki zastrzałów i ściągi. Obecnie kościół w Mielenku Drawskim jest w bardzo złym, a nawet katastrofalnym stanie technicznym. Na szczęście już czerwcu 2015 roku rozpoczęto generalny remont kościoła, poczynając od jego wieży. Z zabytkowego wyposażenia kościoła, które przetrwało do dnia dzisiejszego, na uwagę zasługuje w szczególności dzwon znajdujący się pierwotnie w pobliskim Olesznie, zniszczony w pożarze roku 1657 oraz ponownie odlany w 1664 roku. 122 lata później, 22 kwietnia 1786 roku, w Szczecinie ludwisarz Philip Heinrich Paul Schenn przetopił dzwon po raz kolejny czyniąc go jednym z najpiękniejszych dzwonów w Powiecie Drawskim.
Plan nabożeństw: niedz. 12:30. Coroczny odpust kościelny odbywa się 3 maja.

Kościół pw. św. Barbary

Kościół pw. św. Ignacego Loyoli
Kościół p.w. św. Ignacego Loyoli został zbudowany w stylu neogotyckim w 1899 roku. Wcześniej w miejscowości znajdowała się murowana świątynia, która jednak nie była już w stanie pomieścić wszystkich wiernych, w związku z czym w 1897 roku zdecydowano o budowie obecnego kościoła. Wzniesiono go w formie salowej ceglanej i nieotynkowanej nawy z dobudowaną wieżą przy elewacji północnej. Wewnątrz, nad prezbiterium znajduje się sklepienie krzyżowe, natomiast nad nawą drewniany sufit. Na szczególna uwagę zasługuje najstarszy zachowany element wyposażenia, pochodzący zapewne jeszcze ze średniowiecznej świątyni, a mianowicie bezstylowa kamienna chrzcielnica. Pozostałe elementy wyposażenia pochodzą z początków XX w., a należą  do nich: drewniana ambona przyścienna, chrzcielnica, nastawa ołtarzowa, wisząca lampa sześcioramienna, okucia drzwi i belek stropowych, drewniany zydel oraz szafa zakrystyjna. Szczególnie piękne są barwne witraże zamontowane w prezbiterium wraz z jego fundacją. Wykonano je w formie wydłużonego prostokąta zamkniętego ostrym łukiem. Główny witraż przedstawia Chrystusa Zmartwychwstałego, boczne natomiast, w tonacji oliwkowo-turkusowo-niebieskiej, przestawiają rozety kwiatowe przeplecione wstęga tworzącą skomplikowane układy ornamentalne wypełnione płatkami kwiatów. W wieży odnajdziemy dzwon odlany przez Boettgera z Tuczna w 1850 roku, a więc również należący jeszcze do poprzedniej linowskiej świątyni. U góry dzwonu znajduje się piękny pas dekoracji w formie wici roślinnej oraz dużych liściastych palmet. Z jednej strony ujrzymy plakietę z popiersiem Chrystusa niosącego krzyż oraz inskrypcje mówiące o wykonawcy oraz wszystkich ważniejszych osobach w ówczesnej wsi. Przed kościołem znajduje się tablica informacyjna opisująca historię świątyni, do której przytwierdzono część karylionu znajdującego się do drugiej wojny światowej w wieży kościelnej oraz kogut będący niegdyś zwieńczeniem wieży.

Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

Lipa Siedmiu Braci [Seven Brothers’ Linden]
Seven Brothers’ Linden is a unique example of a Small-leaved Linden. It is special because of two things. First of all, because of its impressive size, second of all, because of the legend which connects the tree with the foundation of the town of Choszczno.
As the legend says, the linden was planted by Choszcz – the founder of the town, and by one of his six brothers. The tree was to serve as a symbol and to guarantee that the town will always be peaceful and prosperous.
The linden is also involved in a story about the Swedish Deluge. The story says that, hetman Stefan Czarniecki and his army were resting in the shadow of its branches. That is why it is also called Czarniecki’s Linden. However, the ingenious citizens of the town consider it a mistake – they want the story of the seven brothers to be considered as the only, true official version.
Until recently, exactly until 2008, the monument consisted of two, joined trunks. Unfortunately, somebody set fire to the tree and as a result it was damaged. The rescue of the tree lasted for 6 hours –four fire brigade units participated in it. Unfortunately, they didn’t manage to keep the tree undamaged. Fire spread quickly inside the old, hollow trunk. When all attempts to put the fire down in a traditional way failed, firemen decided that the best solution would be to cut the burning trunk off. Currently, the monument consists of one trunk with 460 cm in perimeter. The tree is 22 m high, and it is assumed by specialists that it is over 300 years old.
Seven Brothers’ Linden has lost its unusual appearance, but it is still very popular with tourists and town citizens. It is still visited, admired and treated as the symbol of the town.

Miejska (Żydowska) Góra w Choszcznie

Mural Złocieniecki 2017 w Złocieńcu

Młyn Papiernia

Observation tower
The observation tower is located on the educational path , "Studnickie Lasy" on the territory of the Drawsko Forest District. The tower was renovated in 2014, as its technical condition threatened safety. After the renovation, new information boards were erected next to the renovated structure, and the trees that obstructed the view of the lagoons and the birds that settled there were also trimmed. Tourist infrastructure is prepared next to the tower, there is a parking lot for cars and the condition of access roads has been improved. The height of the tower is 7 meters.

Ostoja Barlinecka

Park pałacowy
Park pałacowy w Ziemsku to klasyczny przedstawiciel stylu angielskiego, o funkcji krajobrazowej. Charakteryzuje się naturalistyczną formą oraz swobodną kompozycją.
Park powstał w pierwszej połowie XIX wieku, a następnie pod koniec tego wieku został rozbudowany, dzięki czemu aktualny jego obszar to 7,5 ha.
Park odznacza się czytelnym układem, oddzieloną od gęstego starodrzewia polaną oraz brakiem typowo ogrodowej infrastruktury, co jest typowe dla ogrodu angielskiego. Roślinność terenu jest bardzo urozmaicona, występuje tu dużo gatunków krzewów (ok. 30) i drzew (ok. 35). Drzewostan określa się jako mieszany, lecz dominują tu drzewa iglaste, głównie wiązy i świerki. Ciekawym okazem jest rosnąca w centralnej części parku choina kanadyjska, będąca uznana za pomnik przyrody. Obwód drzewa wynosi 285 cm a wysokość 16 m. Na terenie parku rośnie także drugi okaz pomnikowy jakim jest okazały dąb szypułkowy.
W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej, tereny rolne majątku Ziemsko przetworzono na PGR a sam park został włączony do lasów Nadleśnictwa Drawsko. W latach dziewięćdziesiątych zaprzestano uprawy gruntów co korzystnie wpłynęło na gospodarkę wodną terenu. Brak konserwacji systemu melioracyjnego doprowadził do utworzenia płytkiego zbiornika wodnego niedaleko parku, który aktualnie w połączeniu z leśnymi warunkami obok jest domem dla blisko 40 gatunków ptaków. Spacerując parkiem oraz pobliskimi terenami można zaobserwować między innymi: bociany, łabędzie, bieliki, dzięcioły, gągoły i wiele innych ptaków bytujących tam na stałe lub jedynie w okresie lęgowym.
Przez teren parku poprowadzona jest popularna ścieżka przyrodnicza "Park Ziemsko - Zalewy Studnickie". Jest to bardzo łatwy i przyjemny szlak, przeznaczony dla osób chcących spędzić aktywnie czas, lecz bez większego wysiłku fizycznego, zalecana także dla osób spacerujących z dziećmi. Ścieżka została utworzona w 2004 roku przez Nadleśnictwo Drawsko w głównym przeznaczeniu dla uczniów okolicznych szkół, aby móc prowadzić lekcje przyrody i biologii w terenie. Jej łączna trasa wynosi 2 km i szacowany czas przejścia to niespełna godzina.
Początek trasy wyznaczony jest na parkingu w Ziemsku, gdzie znajduje się pierwsza tablica informacyjna z mapą terenu. Przez ok. 1,2 km trasa wiedzie przez park a przez resztę wokół zalewu. Wycieczka kończy się na wieży widokowej nad zalewem, gdzie także jest umieszczona tablica informacyjna.

Pałac

Pałac i park dworski

Pałac rodziny von Schroeder
Pałac w Lubianie został wybudowany w 1900 roku przez rodzinę von Schroeder. Jest budynek eklektyczny, zdobiony ryzalitami. Jego forma architektoniczna odzwierciedla nowe tendencje w budownictwie rezydencjonalnym początków XX wieku.
Pałac jest dosyć dużym budynkiem, jego długość wynosi 408 m, a szerokość 173 m, jest wysoki na 145 m. Dwór został założony na rzucie trzech stykających się prostokątów. Fasada budynku skierowana jest na południowy-wschód. Jest to budynek dwukondygnacyjny, podpiwniczony, pokryty dachem czterospadowym. W połaciach długich dachu korpusu obiektu znajdują się niewielkie facjatki pokryte dwuspadowymi daszkami. Elewacja wzbogacona jest o ryzality nakryte niezależnymi konstrukcyjnie dachami naczółkowymi. Pozorne ryzality elewacji długich zostały wyprowadzone poza lico ścian o ok. 70 cm. Weranda usytuowana na ceglanym cokole wsparta jest drewnianymi, zdobionymi słupami spiętymi ażurowymi łukami arkadowymi. Wejście na werandę znajduje się od strony mieszkalnej. Do budynku prowadzi wejście główne oraz wejścia w elewacjach długich. Drzwi główne budynku to drzwi dębowe, dwuskrzydłowe. Otwory okienne w formie stojących prostokątów zwieńczonych łukami, w sali balowej okna sześcioskrzydłowe. Na szczególną uwagę zasługuje sala balowa z doskonale zachowanym wnętrzem.
Pałac jest budynkiem zadbanym. Jest to obiekt, który warto zobaczyć Otoczenie pałacu stanowi park z drugiej połowy XIX wieku.
W latach pięćdziesiątych Lubianę włączono w skład zakładu rolnego Państwowego Ośrodka Hodowli Zarodowej, w latach sześćdziesiątych do Lubiany przeniesiono siedzibę POHZ. W roku 1994 zakład przekształcono w OHZ Lubiana sp.z o.o., a właścicielem został Skarb Państwa, w dalszym ciągu w pałacu mieści się siedziba zarządu.

Pałacyk Cebulowy [Onion Palace]
Palacyk Cebulowy takes its name [Polish Pałacyk Cebulowy - Onion Palace] from the characteristic towers, topped with onion-shaped cupolas. The villa was built in 1908 on a hill from which a picturesque view of Lake Barlineckie could be admired. The palace appears under the name of Villa Duelfer in the preserved documents. It is a one-storey building with an attic. It was built on a rectangular plan, which is broken by the porches-balconies added on the sides. The already mentioned circular towers, covered with onion-shaped domes and plated with green sheets of metal, draw one's attention. Subsequently, what else is noticeable is a dormer, set in the central position, decorated with pilasters, which is also the entrance to the balcony ejected before the fronton. Pre-war history of the palace is not known. After the war, it was a school at the beginning, later - a clinic, troop command and dwelling place. The building was renovated a few years ago. Currently, it is privately owned, and therefore access to the interior of the villa is limited. The property is accessible from the outside and is very well visible from Strzelecka Street.

Plaża nad jeziorem Barlineckim

Plaża Pełczanka

Plebania przy ul. Kościelnej

Poczta

Pomnik Jana Pawła II

Pomnik Papieża Jana Pawła II

Ratusz

Regional Museum
The Regional Museum in Barlinek is located in Guttenberg’s House. It was erected in the middle of the 19th century, and in the past it was used as a printing house and a book shop. From Niepodległości Street, in the main façade, there is a bust of Jan Guttenberg, the creator of print. Initially, since 1961, the museum functioned as a Chamber of Relicts in which the local collector - Czesław Paśnik – shared his private collection with the public. In the meantime, the Chamber transformed into a museum. At present, it belongs to the town, being part of Community Centre’s structure. The Museum owns: historic, archaeological, ethnographic and biographical collections. Currently, there are four permanent exhibitions available in the museum:
- biographical – it is devoted to the most famous citizen of the town - Emanuel Lasker, the world chess champion (photos, copies of birth certificate, books, articles);
- historical- which depicts the history of the town, mainly in the 19th and the 20th centuries (maps, old prints, erection acts, diorama of the main railway station, display devoted to the famous Waldschenke restaurant);
- archaeological – which shows old tools from the Neolithic Era till the Iron Age;
- ethnographic – which portrays the past life and customs of Barlinek’s citizens and of people from the nearby villages (household tools, shoemaker’s workshop, tailor’s shop, laundry room).
Apart from exhibitions, the museum also offers museum lessons for kids and teenagers.
Regional Museum in Barlinek has its branch in Dziedzice where Muzeum Wojskowości, Szkolnictwa i Wsi [the Museum of Military Affairs, Education and Village] is located.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Self-service bicycle repair station

St. Francis of Assisi Parish Church
The filial church of St. Francis of Assisi was built of fieldstones and brick at the end of the 15th century, and is a late Gothic building. In the 19th century the southern portal of the church was rebuilt into a round-arched portal in a pointed niche. The eastern gable is decorated with blends and pinnacles. During World War II the church was destroyed. Its reconstruction began only in 1982 and took six years. The church grounds are surrounded by fragments of a stone wall with a Gothic gate from the 15th-16th centuries. The interior of the church is decorated with sculptures and paintings with images of saints.
Consecrated on October 5, 1986, it belongs to the Parish of Our Lady of Perpetual Help in Sukhan.
Schedule of services: Sunday. 10:30 a.m., Wed. 4 p.m. Indulgence: 4 X.

Stare Miasto

The beach and recreational area in Gudowo
The recreational area in Gudowo is a modern, practical and attractive place of rest and recreation. The area lies on the verge of the village at Lubie Lake and it comprises a few facilities. The central point of the area is the beach and a swimming area. There is an L-shaped dock, a wooden picnic shelter, toilets and benches. The swimming area was divided into sections for swimmers and non-swimmers. In the summertime, there are Volunteer Water Rescue Service (WOPR) lifeguards on duty. Every year before the season starts the bottom is cleaned by a diver. During the season the quality of the water is monitored on a regular basis. On the beach there is a slipway for boats. The beach is open to everyone and it can be used free of charge. In addition, the recreational area comprises sports facilities located in the vicinity of the beach. They include a full size grass football pitch and a beach volleyball court. Next to the courts there are benches for spectators. There is also a ‘green gym’, i.e. exercise equipment in the open air, in the area. Trees and shrubs adorn the area. The recreational area in Gudowo is a site of sports and open-air events (e.g. harvest festivals, picnics, tournaments).

The monument of Carl Sonnenburg
Carl Sonnenburg was a social activist murdered by the Nazis.
The monument takes the form of a tombstone and is located in the place of the murder. On the monument, Carl Sonnenburg is described as a leader of workmen’ and cooperative movement.
He was born on May 30th, 1882. He lived in Choszczno (then Arnswalde), in a poor family. He had four brothers and sisters. When he turned 14, he passed an exam to become a mason. He joined the Social Democratic Party of Germany.
He got married in 1905. He built a house at 6 Fischerstrasse, where he moved in. When the Great War broke in 1914, he joined the army. He participated in the fighting, was taken captive, but managed to escape, and he fought for his fatherland once again.
After the war, he returned to Choszczno and became active in political and social field. He established an organization that provided almost the one third of the residents in the cheapest comestibles during the hard post-war period. He co-organized fests at so-called Żydowska Góra [the Jewish Mountain] (currently Miejska Góra [the City Mountain]) where he fed children. In 1924, he was a member of the city council and its adviser in the field of construction. He took part in many enterprises changing the appearance of the town, including the construction of the municipal bathhouse, sports facilities, or a park with a monument commemorating the fallen of the Great War. He was socially active also outside Choszczno – he belonged to the Council of Jurymen of the Landsberg Court in the present town of Gorzów Wielkopolski.
Already before the Second World War, on April 14th, 1933, he was insidiously lured out of his house and brutally murdered. He left his wife and four children. His funeral was regarded as one of the largest funeral services in the history of the town.
The aim of the monument is commemorating Carl Sonnenburg and warning against fascism.

The Remnants Of Mediaeval Fortifications in Barlinek
In the 14th century, Barlinek had a system of fortifications that encircled the town with a 7-metre tall and 1,800-metre long wall. The fortifications included moats, lookout posts, towers, small gates and two large gates located opposite to each other: Brama Młyńska [the Mill Gate] (remnant of which is a building with a bay window tower, located on 7 Niepodległości Street) and Brama Myśliborska [the Myślibórz Gate] (no fragment of the gate has survived up to this day).
In the 19th century, the majority of the system of fortifications was pulled down, and the rest was damaged during the Second World War. The 400-metre long pieces that have survived are located mainly at the junction of Górna and Chmielna Streets, where spectacular details of the walls’ crown, the remnants of a lookout post and Psia Furta [the Dog Gate] can be found.
Other remnants of the fortifications can be seen also on Jeziorna Street. They give the idea of the power of mediaeval fortifications protecting the town when it used to be a frontier defensive settlement.

The Tourist Information Centre
The Tourist Information Centre is a direct source of information for tourists. You can obtain information for free about Borne Sulinowo, the district of Szczecinek and the Drawa Lake District. A tourist will learn, among other things, about:
- accommodation
- catering
- tourist trails
- tourist attractions
- cultural events and the news about the town and the surrounding area.
In addition, the TIC sells maps and guides. The centre sales also souvenirs and gadgets from the town and the district. The Tourist Information Centre plans and prepares historical and tourist trips around the commune of Borne Sulinowo and the surrounding area. The Tourist Information Centre does not offer mail order of gadgets and promotional materials.

The town hall
The town hall in Złocieniec is located at the market square and was built between 1833 and 1863 on the site of earlier structures performing the same function. The building, which You can see today, was built due to the efforts of Charles Lentz, the then mayor of the town. The building was originally the seat of the town council, the court and the registrar.  The building was rebuilt before World War 1, the result of which was the coat of arms of Złocieniec visible today on the front wall of the town hall. It depicts a white castle with two towers and the falcon above them on a blue background. Army authorities and Secret Political Police Station had their seats in the building after the war, but it was a temporary situation and the hall again became the seat of municipal authorities - the function it still performs.
The town hall is a building built on a rectangular plan, and has two storeys divided by cornices. It is covered by a hipped roof with a few skylights. Some bossages are visible at the corners. The main entrance to the building is from the east, several-step stairs lead to it. There is a flat risalit in the middle, topped with a semi-circular projection with the coat of arms of the town in its centre. There is an outhouse with a semicircular roof in the north-eastern part.
The building is now home to the Town Hall, so entering it by visitors is limited.

The town walls
The town walls in Choszczno were built in the late fourteenth and early fifteenth centuries. To this day, only fragments of the walls have survived. The walls were made of stone and brick, and their length was 1600 metres. They were reinforced by the system of embankments and moats. The northern side was protected by wetlands.
The town fortifications had three gates, seven towers and 36 hides. The gates were located at the main entrances to the town. The western one was Brama Kamienna [the Stone Gate] (the exit towards Barlinek and Myslibórz). The south-eastern one was Brama Wysoka [the High Gate] (the exit towards Dobiegniew). Brama Młyńska [the Mill Gate] was the northern one (the exit towards Stargard).
In the first half of the eighteenth century, it was decided to demolish the defence system. The three gates were demolished, the moats were filled and the embankments were levelled. Then came the idea to transform the area into a recreation area. In the area next to the western and southern walls, a park (now Moniuszko Park), as well as recreation and sports grounds were created. On the southern embankment, along Piastowska Street, a promenade, which is now called Wały Piastowskie [the Piast Embankments] was made.
To this day, only small fragments of the medieval town walls have survived. There still exist a large part of the northern wall and small parts of the southern and western walls. A circular structure - the roundel of the forearm of Brama Kamienna, i.e. the Barbican, was left out of the demolished gates. To this day, its loopholes and the frieze of black bricks have survived. The Barbican is located at the corner of Piastowska Street and Wolności Street, it is the seat of the Town Council.

The urban beach in Choszczno
In the summertime the guests and inhabitants of Choszczno can sunbathe, swim, relax and play volleyball on one of the two volleyball courts on a 1 ha beach at Klukom Lake, practically in the centre of the town.  The swimming area offers a water sports equipment rental (kayaks, pedaloes, rowing boats), changing rooms and showers. The beach is monitored by the Sanitary Inspectorate of Choszczno.

The water tower
The water supply tower in Choszczno was built in 1903. The tower was almost completely destroyed during World War II. Only the brick shaft of the tower has survived. The tower was rebuilt in the 1950s. Concrete and reinforced concrete were used to rebuild the tower. Consequently, a contrast between the original shaft of the tower was created. The original charming shape of the tower was also changed. Currently, the tower has utility functions and houses a chemist's. An additional room for the chemist's back office was built on the ground floor.
The tower is 32 m high, the original shaft of the tower reaches 13 m. The elevation of the tower has been refreshed recently. The tower is an interesting structure, it is worth visiting while sightseeing Choszczno. It can be seen from the outside.

Tor rowerowy Choszczno

Village beach at Wapnickie Lake

Watermill ruin

Willa przy ul. Niedziałkowskiego

Zabytkowy budynek kąpieliska miejskiego

Zespół senatoryjno-szpitalny

Zespół Szpitalny