Basen odkryty na terenie Gminnego Centrum Edukacji i Rekreacji w Trzebieży
Basen odkryty w Trzebieży przeznaczony jest do użytku dla wszystkich pragnących wypocząć i znaleźć ochłodę w upalne dni. Kąpielisko składa się z basenu o wymiarach 25m x 18,5m, gdzie głębokość rośnie od wejścia po schodkach od 0,75 m do 1,25 m i brodzika o wymiarach 10 m x 12.5 m o największej głębokości 0,70 m. Basen jest strzeżony przez ratowników wodnych. Na jego terenie znajdują się szatnie i toalety. Kąpielisko jest odseparowane ogrodzeniem od pozostałej części kompleksu, na którego obszarze znajdują się także: domki letniskowe, mała i duża chata grillowa, sauna sucha i parowa, wiata barowa, sala konferencyjna i stołówka. U podnóża wzniesienia, przed bramą wjazdową znajdują się bezpłatne miejsca parkingowe. Wstęp na basen jest płatny. Dzieci, które nie ukończyły czwartego roku życia uprawnione są do bezpłatnego wstępu na basen.

Centralny Ośrodek Żeglarstwa
Ośrodek w Trzebieży był niegdyś jednym z ważniejszych w kraju, obecnie prowadzi szkolenia żeglarskie i manewrowe na jachtach morskich. Jest również właścicielem kilku jednostek, m.in. żaglowca Kapitan Głowacki.
Przez wiele lat najważniejszy i bardzo ceniony ośrodek żeglarski w kraju. W rejonie Trzebieży przebiega tor wodny Szczecin – Świnoujście. Przystań składa się z dwóch basenów, które dzieli betonowy pirs w kształcie litery T. Nabrzeża betonowe wyposażono w energię i wodę. Trzebież posiada dwa tory podejściowe – od północy i południa. Oba oznaczone są pławami, a dodatkowo żeglowanie ułatwiają nabieżniki. Żeglujący powinni trzymać się kursu na torze – zboczenie z kursu grozi wejściem na mieliznę. W porcie można skorzystać z dźwigu. To dobre miejsce do postawienia lub położenia masztu dla żeglujących na trasie Berlin – Szczecin – Bałtyk. W marinie funkcjonuje hostel na 50 miejsc noclegowych. Ośrodek prowadzi szkolenia żeglarskie i manewrowe na jachtach morskich. Centralny Ośrodek Żeglarstwa jest armatorem kilku jednostek morskich, m.in. żaglowca „Kapitan Głowacki”. Na przystani dostępne są: sanitariaty, internet, prąd, parking, pole namiotowe i czartery.

Cmentarz komunalny w Niekłończycy
Cmentarz komunalny w Niekłończycy jest niewielką nekropolią, na której spoczywają okoliczni mieszkańcy; groby rozmieszczone są po lewej i prawej stronie od brukowanego wejścia. Cmentarz ogrodzony jest wysokim płotem z dużą bramą wjazdową i furtką, zamykanymi podczas nieobecności odwiedzających groby. Obszar porośnięty jest drzewami oraz innego rodzaju roślinnością. Na terenie cmentarza znajduję się punkt czerpania wody oraz pojemniki na różnego rodzaju odpady. W obrębie nekropolii znajduje się toaleta przenośna TOI TOI. Miejsce pochówku w Niekłończycy jest zadbane, czyste i estetyczne.

Cmentarz komunalny w Policach-Jasienicy
Cmentarz w Policach – Jasienicy obejmujący aktualnie obszar ok. 2,6 hektarów powstał w 2 poł. XIX wieku. Tak, jak wszystkie cmentarze przedwojenne na tych ziemiach był to cmentarz ewangelicki.  Po II wojnie światowej wraz z nadejściem polskiej administracji zaczęto grzebać tu Polaków, a nagrobki niemieckie były po prostu likwidowane. Pozostałości po niemieckich mogiłach, które przetrwały jeszcze do czasów współczesnych zostały przewiezione  do lapidarium polickiego w Parku Staromiejskim w roku 2002. Jedynym nagrobkiem upamiętniającym obecność ludności niemieckiej w Jasienicy jest otoczona żeliwnym płotkiem mogiła Marianne Zitzke i jej rodziców: Karolusa i Adelhaid Fredrichów. Cmentarz porośnięty jest drzewami  i inną roślinnością. Przy wejściu na jego teren tuż za bramą widać duży drewniany krzyż. W kilku miejscach rozmieszczone są punkty czerpania wody i duże pojemniki na śmieci różnego rodzaju. W obrębie cmentarza, na uboczu stoi plenerowe WC. Wszelkie informacje nt. funkcjonowania cmentarzy komunalnych w Gminie Police można znaleźć na stronie internetowej Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Policach, w zakładce Cmentarz: www.zgkim.police.pl/html/cmentarz.htm. Dostępne są tam: cennik usług, regulamin i wyszukiwarka grobów.

Cmentarz poewangelicki
Dawny ewangelicki cmentarz w Policach-Jasienicy powstał najprawdopodobniej w XIII wieku. Jego powierzchnia wynosiła 0,46 ha. Dziś nekropolię upamiętnia ufundowana w roku 2014 przez Gminę Policę tablica ku czci Ludwika Giesebrechta, poety, historyka, filozofa i pedagoga zmarłego w Jasienicy w roku 1973 oraz wszystkich mieszkańców niemieckiej Jasienicy pogrzebanych na tymże cmentarzu. Napis wyryto w języku polskim i w języku niemieckim. W głębi cmentarza stoi także wysoki drewniany krzyż, a przy drodze postawiono tablicę informacyjną w dwóch językach uzupełnioną o fotografie. Teren jest wyrównany, uporządkowany i zasiany trawą.

Cmentarz poewangelicki
Dawny ewangelicki cmentarz w niegdysiejszym Starym Dębostrowie usytuowany na leśnym wzniesieniu oznaczony został drewnianym krzyżem w ramach upamiętniania ewangelickich nekropolii na obszarze gminy Police. Krzyż ufundowany został przez władze Gminy w roku 2011. Zamieszczono na nim tabliczkę z treścią w języku polskim i języku niemieckim. Teren byłej niemieckiej nekropoli porośnięty jest dziką roślinnością. Widoczne są tutaj obramowania po grobowcach oraz inne elementy nagrobne.

Deptak przy plaży
Deptak przy plaży w Trzebieży biegnie od pętli autobusowej i wiedzie ulicą Spacerową aż do samego kąpieliska w okolicy boisk sportowych. Przez pewien odcinek usytuowany jest równolegle do promenady wzdłuż Zalewu Szczecińskiego. Deptak podzielony jest na dwie części - spacerową dla pieszych i rowerową, gdzie mogą jeździć również quady czy gokarty. Przy deptaku ustawione są ławeczki z widokiem na Zalew Szczeciński. Znajduje się tutaj wiele ciekawych atrakcji tj.: wieża widokowa, siłownia zewnętrzna, place zabaw, skatepark, boisko wielofunkcyjne, boiska do siatkówki plażowej, kort tenisowy, pole namiotowe, domki letniskowe oraz punkty gastronomiczne.

Dom ryglowy przy ul. Rybackiej 5
Zabytkowy dom przy ulicy Rybackiej 5 został wybudowany prawdopodobnie w II poł. XIX wieku.  Znajduje się on w ciągu zabudowań. Jest to obiekt wolnostojący, niepodpiwniczony, jednokondygnacyjny z poddaszem użytkowym. Wejście do niego usytuowane jest od podwórza, do budynku wchodzi się po schodach. Obiekt pokryty jest wysokim dachem mansardowym z wystawkami w części frontowej oraz tylnej. Przy północnym narożniku budynku znajduje się przybudówka z dachem pulpitowym. Całość obiektu jest otynkowana. W elewacji bocznej, tj. północno-zachodniej powyżej podmurówki znajduje się jedno okno, widoczna jest także drewniana konstrukcja szkieletowa ściany, którą można zauważyć także w wystawce w elewacji tylnej, tj. północno-wschodniej. W elewacji frontowej, od ulicy tkwi pięć okien, z czego dwa zasłonięte są stylowymi okiennicami. Z tej samej strony,  po obu stronach okna w wystawce tkwią lukarny, czyli okienka na dachu doświetlające poddasze.

Głaz upamiętniający ofiary I wojny światowej
Głaz znajdujący się za kościółkiem w Niekłończycy postawiono w latach 30 dla upamiętniania ofiar I wojny światowej. Aktualnie  pomnik z umieszczoną nań tablicą w kształcie otwartej księgi zapisanej w języku polskim i niemieckim przywołuje  pamięć o Polakach i Niemcach poległych podczas II wojny światowej, nawołuje do pokoju i przestrzega przed konfliktami wojennymi.

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Trzebieży
Historia kościoła na terenie Trzebieży sięga II poł. XIV wieku, kiedy to we wsi wzniesiono świątynię katolicką, wówczas pw. Św. Katarzyny, wybudowaną w stylu romańsko-gotyckim. W II poł. XVI wieku wraz z nastaniem reformacji zmienił się charakter świątyni, od tego momentu odprawiane były tutaj nabożeństwa w obrządku ewangelickim. W kolejnych latach, w poł. XVIII wieku nastąpiła częściowa rekonstrukcja kościoła, mająca na celu jego powiększenie. W momencie przebudowy została wydłużona nawa w kierunku wschodnim i dostawiona wieża w barkowym stylu (z iglicą i krzyżem na złotej kuli), na której zawieszone zostały dwa odlane w Szczecinie dzwony (jeden z nich w roku 1664, drugi zaś w 1729). W tym okresie wstawiono także podłużne okna, a w roku 1793 świątynia wzbogaciła się o chór. Po zakończeniu II wojny światowej świątynia stała się polska i 22 września 1946 roku została poświęcona pod wezwaniem Podwyższenia Świętego Krzyża. Za datę odpustu parafialnego obrano dzień 14 września. Zniszczony przez zawieruchę wojenną kościół, starał się odbudować wraz z parafianami pierwszy proboszcz ks. Mieczysław Mroczkowski. W okresie, kiedy opiekę nad parafią sprawował drugi proboszcz ks. Józef Kępka, w roku 1949 przeprowadzone zostały misje, które zakończyły się poświęceniem krzyża misyjnego, stojącego do dziś po lewej stronie od wejścia do kościoła. W sierpniu 1951 roku do parafii przybył ks. Paweł Karchanek, za którego urzędowania w kościele dostawiono m.in. dwa boczne ołtarze. Kolejni proboszczowie również dokładali wszelkich starań, by świątynia i jej otoczenie zostały uporządkowane. Za czasów ks. J. Króla odremontowano zakrystię, ks. J. Abramski zadbał o otoczenie świątyni - parafianie pracowali nad postawieniem muru i zagospodarowaniem terenu zielonego wokół. Kościół na zewnątrz został pomalowany, a ściany wcześniej wyrównane. W kościele ponadto znajdują się stare zabytkowe organy, których remont rozpoczęto w roku 1957, a zakończono rok później. Pod koniec lat 90. XX wieku kościół został powtórnie odrestaurowany. Wpisany jest on do rejestru zabytków (nr rej. A-546 z 22 grudnia 1965), tak samo, jak znajdująca się naprzeciw zabytkowa plebania z pocz. XIX w. (nr rej. A-530 z 25 kwietnia 1997). Po prawej stronie świątyni postawiono rzeźbę Matki Bożej Otuchy, której wykonawcą był Zbigniew Policki. Aktualnie obowiązki proboszcza parafii pełni ks. Mieczysław Wdowiak. Parafii podlega Filia w Niekłończycy. Zarówno na teren kościelny, jak i do samego kościoła wiodą wysokie schody.

Kościół Filialny (rzymskokatolicki) Najświętszej Marii Panny w Niekłończycy
Kościół pw. Najświętszej Marii Panny w Niekłończycy jest kościołem filialnym przynależącym do Parafii rzymskokatolickiej pw. Podwyższenia Świętego Krzyża w Trzebieży. Ten mały barokowy kościółek o ryglowej konstrukcji został wzniesiony w roku 1778, na co wskazuje metalowa chorągiewka umieszczona na dachu kruchty. Zbudowany jest on na planie prostokąta, a na środku spadzistego dachu usytuowano niewielką, drewnianą wieżyczkę  sygnaturkę z hełmem kończącym się kulą, na której tkwi krzyż. Ewangelicki do zakończenia II wojny światowej kościół, zastał poświęcony jako rzymskokatolicki w roku 1947. Mocno naruszony podczas II wojny światowej, ulegał stopniowej rekonstrukcji, a w 1996 r. przeprowadzono jego gruntowny remont. We wnętrzu świątyni znajduje się klasycystyczny ołtarz, neogotycka chrzcielnica, drewniana empora i żyrandole z XIX wieku. Kościół wraz z otoczeniem skatalogowany jest w rejestrze zabytków (nr rej. A-543 z 22 grudnia 1965).

Kumak nizinny
Niewielki płaz, osiągający do 6 cm długości i 6 g wagi. Występuje w środowisku wodnym, można go spotkać zarówno w jeziorach, jak i w okresowych kałużach. Zimuje w ziemnych jamach, często z innymi gatunkami. W Polsce objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.

Marina Trzebież
Przystań znajduje się przy Centralnym Ośrodku Żeglarskim. Może pomieścić do 120 jednostek. Udostępnia przyłącza wodne oraz energetyczne. Żeglarze i turyści mogą również skorzystać z usług hostelu.
Przystań żeglarska w Trzebieży podzielona jest na dwie części. Jachty mogą cumować przy nabrzeżach w części północnej przyległej do Centralnego Ośrodka Żeglarstwa, a także południowej, która mimo swojego handlowo -tranzytowego charakteru przyjmuje oprócz statków pasażerskich także sportowe jednostki pływające, lecz w liczbie mniejszej niż w części północnej. W basenach jachtowych  na terenie COŻ może przebywać jednocześnie 120 jednostek. Przystań o betonowych nabrzeżach wyposażona jest w dostęp do energii elektrycznej i wody bieżącej. W obiekcie usytuowanym na terenie COŻ, jak i od strony portu tranzytowego znajdują się prysznice i toalety. Dodatkowo przy COŻ zlokalizowane są warsztaty remontowe. W budynku głównym skorzystać można z bezpłatnego Internetu. Przy nabrzeżu tranzytowym łączącym część południową z północą  zlokalizowana jest kontenerowa stacja benzynowa przystosowana do obsługi jednostek pływających.

Park przy przystani
Trzebieski park mieszczący się przy przystani jest jedynym parkiem w tej miejscowości. W parku rosną przede wszystkim piękne kasztanowce i to z tego powodu jesienią przychodzą tu dzieci, by zbierać owoce tych drzew. Wiosną i latem kwitną tutaj także róże. W parku wyznaczone są alejki i ustawione są ławeczki. Bliżej nabrzeża znajduje się wybetonowany plac, gdzie ustawiana jest scena, z której podziwiać można gwiazdy przyjeżdżające na Trzebieskie Neptunalia. Park od ulicy nie jest ogrodzony lecz odseparowany jest od terenu COŻ i przystani wysokim ogrodzeniem

Plaża strzeżona w Trzebieży
Plaża ciągnie się wzdłuż ul. Spacerowej. Odwiedzający mają do dyspozycji place zabaw, skatepark i plenerową siłownię. W pobliżu biegnie pieszo-rowerowy deptak, działają liczne obiekty gastronomiczne i pole namiotowe.
Strzeżona plaża w Trzebieży rozciąga się wzdłuż krótkiego wybrzeża Zalewu Szczecińskiego, w jego południowej, zwężonej części. Plaża wchodzi w skład Kompleksu Rekreacyjno-Plażowego. Znajdują się tutaj: kort tenisowy, dwa boiska do siatkówki plażowej z niewielkimi trybunami oraz boisko uniwersalne do gry w piłkę nożną i koszykówkę. Przy plaży znajduje się kilka placów zabaw o zróżnicowanym charakterze a także skatepark, siłownia na wolnym powietrzu i tzw. ścieżka zdrowia z ciekawymi przyrządami do ćwiczeń. Wzdłuż brzegu od Restauracji Delfin do samego kąpieliska biegnie promenada w cieniu drzew, wśród nadzalewowej roślinności. Równolegle do niej znajduje się deptak przeznaczony dla ruchu rowerowego i pieszego. Wzdłuż deptaku biegnie także droga, która kończy się przy parkingu. Jednym z najnowszych i najciekawszych elementów jest ponad 10 metrowa wieża widokowa, z której podziwiać można Zalew Szczeciński oraz okolice kompleksu. Przy plaży znajdują się: pole namiotowe i campingowe, ośrodki wypoczynkowe oraz szerokie zaplecze gastronomiczne. Kąpielisko jest strzeżone a na jego terenie obowiązuje regulamin, którego należy przestrzegać. Obszar kąpieliska jest oznaczony bojkami. Zostały tutaj zainstalowane pomosty pływające, po których można spacerować, ale także wypocząć na rozścielonym ręczniku, czy kocu. Latem woda w Zalewie, na trzebieskiej plaży jest bardzo ciepła, ale niestety nie jest przejrzysta.

Plebania przy kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
Plebania w Trzebieży znajduje się naprzeciwko kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Usytuowana jest ona na niewielkim wzniesieniu na terenie przynależącym do parafii. W okolicy znajduje się trzebieski park, port rybacki i Centralny Ośrodek Żeglarstwa. Położony w ciekawej okolicy budynek powstał w początkach XIX wieku jako pastorówka dla mieszkającego tu wówczas pastora. Budynek został wzniesiony w konstrukcji szachulcowej i pokryty dachem naczółkowym, w którym od strony ulicy umieszczone zostało okno w wystawce. Do plebani wchodzi się głównymi drzwiami od ulicy, do których prowadzą schody dwustronne, od podwórza zaś do budynku wchodzi się przez ganek. Odrestaurowany obiekt jest jednym z najcenniejszych zabytków architektonicznych Trzebieży. Aktualnie pomieszczenia plebani służą proboszczowi za mieszkanie i biuro parafialne, a parafianom, jako miejsce spotkań z okazji różnych świąt, wydarzeń społecznych i kulturalnych. Przy budynku znajduje się sporych rozmiarów ogród plebanijny, na którego terenie organizowane są pikniki parafialne i inne spotkania. Cały teren jest ogrodzony. Obiekt jest dostępny z zewnątrz. Do biura parafialnego najlepiej zgłaszać się po uprzednim ustaleniu telefonicznym.

Ruiny klasztoru augustianów
Powstanie klasztoru w XIII w. związane jest z pojawieniem się na tych terenach ojców augustianów. W XVI w., po reformacji budynek przestał pełnić funkcję sakralną i zaczął popadać w ruinę. Jego pozostałości są dziś dostępne do zwiedzania.
Ruiny klasztoru augustianów w Policach-Jasienicy to zabytek, który przypomina o pięknej historii tychże terenów. Obiekt ten stanowi jeden z najpiękniejszych zabytków średniowiecznej architektury klasztornej na Pomorzu Zachodnim. Jego powstanie związane jest z obecnością Augustianów – zakonników sprowadzonych na te ziemie w połowie XIII wieku. Dzięki ich działalności podmokłe do tego czasu okolice nad rzeką zostały zagospodarowane, a Gunica uregulowana. Mnisi wybudowali tutaj młyn, zajmowali się hodowlą owiec i świń, a także uprawiali chmiel i byli w posiadaniu kilku karczm. Mieli oni także do dyspozycji drewniany kościół wybudowany pod koniec XIII wieku, który został później przez nich przebudowany. Sam klasztor powstał w wieku XIV. Na zabudowania klasztorne składały się z dwa dwukondygnacyjne skrzydła i kościół, tworząc razem dziedziniec otwarty ku zachodowi. Do czasów współczesnych zachowały się pierwotne założenia budowli w stylu gotyckim z murami obwodowymi na skrzydle południowym i wschodnim do pierwszego piętra oraz pomieszczenia piwniczne. Podczas reformacji w XVI wieku jasienicki klasztor przestał spełniać swoje dotychczasowe funkcje i przybrał świecki charakter. Pod koniec XVII wieku zaczął popadać w ruinę. W połowie wieku XX rozebrano górne kondygnacje. Dziś teren wokół kościoła i ruin klasztornych jest zadbany i uporządkowany. Niebezpieczne miejsca są zabezpieczone. Wnętrza budowli są zarośnięte krzewami i inną  dziką roślinnością, lecz obiekt jest dostępny dla zwiedzających i dokładne obejrzenie ruin jest możliwe. Zachowane ozdobne łuki okienne i arkady doskonale uwidaczniają styl, w którym klasztor został wybudowany. Wokół rozciąga się teren przykościelny. Ruiny klasztoru dostępne są dla każdego zwiedzającego. Część obiektu dostępna jest z zewnątrz, do pozostałych zachowanych elementów dostać można się od podwórza kościelnego. Bardzo często to piękne miejsce wykorzystywane jest jako tło różnego rodzaju plenerowych sesji zdjęciowych. Od kilku lat, pod koniec wakacji letnich tuż obok kościoła, w sąsiedztwie ruin odbywa się Jarmark Augustiański – cykliczna impreza mająca na celu kultywowanie kultury dawnej, a szczególnie okresu średniowiecza. Od niedawna w ruinach klasztoru w Wielką Sobotę odbywa się także inscenizacja Misterium Męki Pańskiej. Świątynia znajdująca się w sąsiedztwie jest doskonale widoczna z drogi, wzniesiona jest bowiem na podwyższonym terenie. Ruiny klasztoru zaś ukryte są nieco głębiej.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Skatepark w Trzebieży
Betonowy skatepark w Kompleksie Rekreacyjno-Plażowym w Trzebieży nad Zalewem Szczecińskim stanowi nie lada atrakcję dla miłośników jazdy na deskorolce, rolkach czy rowerach wyczynowych, z której można skorzystać wypoczywając w tej miejscowości. Obiekt sportowy o nawierzchni betonowej i o wymiarach 25x40 m przyciąga wielu skate’owców, ale także miejscowych i turystów nie tylko ze względu na profesjonalność obiektu, ale otoczenie, w którym został on wybudowany. Trzebieski skatepark wyposażony jest w takie elementy, jak m.in.: Platforma z quarterami, Bank Ramp,  Platforma z jumboxem i wiele innych. Skatepark nie jest odseparowany ogrodzeniem, a bezpłatny dostęp do niego mają wszyscy zainteresowani.

Stary cmentarz
Cmentarz znajdujący się na skraju lasu, tuż przy wyjeździe z Drogoradzu, spełniał niegdyś funkcje cmentarza ewangelickiego dla przedwojennych mieszkańców miejscowości Hammer oraz funkcje cmentarza katolickiego dla zamieszkałych tutaj po II wojnie światowej Polaków. Obecnie miejsce to nie pełni już funkcji grzebalnych, ale znajdujące się na jego obszarze polskie groby często odwiedzane są przez rodziny spoczywających tutaj zmarłych. W części ewangelickiej ustawiony został pamiątkowy drewniany krzyż, na którym zamontowano tabliczkę informacyjną w języku polskim i niemieckim. Jest to jeden z kilku cmentarzy w gminie Police objęty gminnym programem oznaczania poewangelickich nekropolii. Na terenie cmentarza zobaczyć można fragmenty nagrobne, pozostałości po niemieckich mogiłach - niestety, nie są one uporządkowane. Przykryte i porośnięte trawą oraz mchem przypominają o dawnych dziejach miejscowości. We wschodniej części cmentarza, na samym skraju lasu zobaczyć można trzy mogiły. Są to groby niemieckich mieszkanek Drogoradzu – matki i jej dwóch córek, które pozostały we wsi po zakończeniu II wojny światowej. Znajduje się tutaj sporo polskich grobów, a wśród nich pamiątkowy Grób Nieznanego Żołnierza. Cmentarz jest uporządkowany i zadbany lecz nie ogrodzony. Trzeba jednak zachować ostrożność udając się w głąb części niemieckiej, gdyż spod ziemi wystają kamienne i drewniane elementy.

Wieża widokowa w Trzebieży
Wieża widokowa w Trzebieży stanowiąca element Kompleksu Rekreacyjno-Plażowego jest obiektem górującym nad tym terenem. Została ona wzniesiona przy okazji rozbudowy powstałego w 2006 roku kompleksu turystycznego i oddana do użytku na początku roku 2014. Ponad dziesięciometrowa biała wieża zbudowana została z drewna i zabezpieczona wokół grubą szklaną płytą. Z tego zadaszonego obiektu rozpościerają się wspaniałe widoki na Zalew Szczeciński i okolice trzebieskiego kompleksu. Jest to doskonały punkt obserwacyjny dla miłośników natury i wspaniała atrakcja dla wszystkich odwiedzających plażę w Trzebieży.