Aleje lipowe
W Chełmie Dolnym od skrzyżowania dróg gminnych przy kościele, aż przez całą długość kościelnej działki rozciąga się odcinek przepięknej alei lipowej. Kilkaset drzew obrasta drogę na długości prawie 200 metrów. Wiek drzew szacuje się na ponad 120 lat.
Aleja została podzielona na trzy odcinki. Pierwsza jest jednorzędowa, umieszczona za kamiennym murem i wynosi ok. 26 metrów. Odstęp między drzewami wynosi od 3 do 5 metrów, w sumie w skład pierwszego odcinka wchodzi 14 drzew. Drugi odcinek jest dłuższy, dwurzędowy, z lipami po obu stronach drogi. Tutaj odnajdziemy 80 drzew, która są rozsadzone co 5,5 metra. Aleja rozciąga się nad jezdnią bruku kamiennego. Trzeci odcinek biegnie od skrzyżowania polnych dróg po skarpę na końcu drogi. W tym wypadku część drzew jest dosadzona później – ich wiek szacuje się na ok. 60 lat. 29 drzew wyznacza granicę drogi polnej, aleja jest jednorzędowa i dwustronna jej długość wynosi ok. 84 metrów, drzewa się rozsadzone w odległości ok 5,5-6,3 metra od siebie.
Wśród zasadzonych gatunków drzew przy pierwszym odcinku odnajdziemy m.in. lipę drobnolistną, dąb szypułkowy, przy drugim odcinku przeważa lipa drobnolistna. Aleje lipowe wraz z brukowaną drogą i fragmentem muru zostały wpisane na wojewódzką listę zabytków we wrześniu 2013 roku.

Centrum Informacji Turystycznej w Trzcińsku-Zdroju

Dwór
W XIX wieku wieś należała do Chełma Dolnego, jej właścicielem był ród von Wedlów. Od 1881 roku majątek był w rękach Hermana von Tresckowa. Na początku XX wieku – dokładnie w 1902 roku ziemię kupił Bruno Goltdammer. W 1904 roku we wsi wybudowano dwór, a w 1908 roku Goltdammer sfinansował remont kościoła i wybudował dzwonnicę. W latach 30. XX wieku wieś należała do Marii i Karla Goltdammerów, a ostatnim właścicielem był prawdopodobnie Krahmer.
Wybudowany na początku XX wieku dwór mieści się w północnej części wsi, na skraju parku krajobrazowego, nad niewielkim stawem. Bezstylowy pałac o powierzchni 700 m kw jest budynkiem dwukondygnacyjnym. Obiekt został wzniesiony na rzucie prostokąta, w głównej części budynku znajduje się weranda. Budowla pokryta jest kopertowym dachem z z podłużną lukarną w połaci. Dwór jest konstrukcji ryglowej.
Obiekt przetrwał II wojną światową, po 1945 roku w budynku urządzono szkołę podstawową. Od 1964 roku dworek był siedzibą PGR-u. Do pałacu przylega XVIII-wieczny park krajobrazowy, który rozciąga się na terenie 7 ha. W ogrodzie odnajdziemy stary drzewostan, m.in. z dębami i bukami. W parku znajdują się także liczne stawy.
Obok pałacu zachowały się także zabudowania gospodarcze – m.in. stajnia, obory, stodoły, magazyny, owczarnie, kuźnie, wieża ciśnień, płatkarnia i rządcówka. Pałac od 1991 roku jest w rękach prywatnego właściciela. Obiekt został wyremontowany. Na listę zabytków dwór został wpisany w grudniu 1990 roku.

Kościół filialny pw. MB Częstochowskiej
Kościół zbudowany w końcu XIII w., gotycki, z  kostki granitowej, przebudowany w I poł. XVIII w., (z tego czasu pochodzi wieża) i w 1876 r.
Kościół poświęcony 20 V 1956 r. Należy do Parafii pw. MB Nieustającej Pomocy Trzcińsko Zdrój.

Kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół wzniesiony w II poł. XIII w. z kostki granitowej, wczesnogotycki, zniszczony w XV w. i odbudowany. Przebudowany w 1908 r. przy użyciu cegły.
Kościół poświęcony 1 V 1947 r. Należy do Parafii pw. św. Józefa Oblubieńca NMP w Warnicach k.Dębna.

Kościół filialny pw. św. Ottona Biskupa
Kościół pochodzi z przełomu XV i XVI w., przebudowany w wiekach XVII, XVIII i XIX. W 1945 r, spalony, odbudowany w latach 1984-1985. Poświęcony 30 VI 1985 r. Kościół należy do Parafii pw. Narodzenia NMP w Smolnicy.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół wczesnogotycki został wzniesiony w 1337 roku. Zbudowany jest na rzucie prostokąta z kostki granitowej i otoczaków. Świątynia została zniszczona w 1945 r. Odbudowano w 1984 r. podejmując się rekonstrukcji z ruin. Kościół posiada szeroką wieżę. Od zachodniej strony znajduje się portal wejściowy z charakterystycznym ostrołukowym wejściem. Podobnie okna w stronie wschodniej są ostrołukowe. Wnętrze zdobią obrazy. Przed kościołem znajduje się zabytkowy, nieczynny już, cmentarz.
Poświęcony 8 XII 1984 r.

Kościół parafialny pw. św. Apostołów Piotra i Pawła
Kościół wzniesiony w latach 1852-1857 jako kopia kościoła św. Marcina w Berlinie w stylu "Rundbogen".
Jest to trzynawowa świątynia zbudowana z czerwonej cegły. Od strony wschodniej wznosi się wysoka, czterokondygnacyjna wieża, od strony zachodniej apsyda zawierająca prezbiterium, a od południowej ciąg kaplic. Każda nawa przykryta jest oddzielnym dachem, do każdej z naw prowadzi osobne wejście - portal zwieńczony trzykrotnymi tympanonami i krzyżami.
We wnętrzu świątyni nawy podzielone są na trzy części przy pomocy drewnianych empor. Są one wsparte na kolumnach o głowicach toskańskich i korynckich. Ściany zdobią malowidła. Na uwagę zasługują organy wykonane przez berlińską firmę Lang und Dinse oraz dzwony z 1669 r i 1794 r.
Poświęcony 24 XII 1945 r.

Kościół parafialny pw. św. Józefa
Kościół powstał w XIV w. z kamieni granitowych. W 1858 r. dobudowano ceglaną apsydę, kruchtę oraz wieżę. Poświęcony 19 III 1946 r.

Kuźnia z powozownią
Kuźnia została wybudowana około 1890 roku w zespole budynków folwarcznych. Fundatorem gospodarstwa był generał Herman von Treskow, który kupił majątek w Chełmie Dolnym w 1883 roku. Założenie zostało wzniesione najprawdopodobniej w miejscu poprzedniego folwarku. Po wschodniej stronie dworu zbudowano dom administratora, stodoły i chlewnie, po zachodniej stronie zlokalizowano drugi zespół budynków, w skład których wchodziły dwie stajnie i omawiana kuźnia wraz z powozownią.
Budynek został zaprojektowany na rzucie prostokąta o wymiarach 20,19 na 8,73 metrów. Wnętrze obiektu zostało podzielone na trzy pomieszczenia. Obiekt jest masywną jednokondygnacyjną budowlą z czterospadowym dachem. W pierwszym pomieszczeniu mieściła się kuźnia, w drugim powozownia, dziś południowej części mieści się kuchnia, dwa pokoju, łazienka i korytarz. Do naszych czasów nie zachowało się oryginalne wyposażenie, pozostały jedynie wmurowane w ścianie kołki służące niegdyś do uwiązywania koni. Obiekt zbudowany jest w stylu neobarokowym.
Majątek był własnością rodu von Treskow aż do zakończenia drugiej wojny światowej. W 1945 roku obiekt został częściowo zniszczony. Kuźnia przetrwała działania wojenne, ale do 1981 roku obiekt stał nieużywany. Na początku lat 80. XX wieku budynek został wykupiony i dziś należy do prywatnego właściciela.
Kuźnia wraz z powozownią została wpisana na wojewódzką listę zabytków w czerwcu 1980 roku.

Mauzoleum rodziny von Trescow
Według Paula Niessena – niemieckiego historyka już w średniowieczu planowano założenie w Chełmie miasta. Z czasem plany zostały zaniechane, a wieś podzieliła się na dwie mniejsze – Chełm Dolny i Chełm Górny.
W centralnej części wsi odnajdziemy XIII-wieczny kościół z ciosów granitowych, naprzeciwko świątyni znajduje się duży kompleks zabudowań pofolwarcznych, a dalej, nad jeziorem rozciąga się 7-hektarowy park krajobrazowy.
Na przykościelnym terenie odnajdziemy XIX-wieczne mauzoleum rodziny von Trescow. Z obiektem związana jest ciekawa historia Henninga von Trescow. W 1944 roku generał major Wermachtu został pochowany w obiekcie, by miesiąc później ekshumowano go i spalono w krematorium obozu koncentracyjnego w Sachsenchausen. Von Trescow był jednym ze spiskowców, którzy próbowali w 1944 w Kętrzynie dokonać zamachu na Adolfa Hitlera. Po nieudanej próbie, aby uniknąć aresztowania von Trescow następnego dnia, w pobliskim Królowym Moście popełnił samobójstwo, pozorując śmierć z rąk partyzantów.
Generał został pochowany z honorami w rodowej kaplicy w Chełmie Dolnym, ale miesiąc później, po zakończeniu śledztwa w sprawie zamachu na dyktatora ciało Von Trescow zostało spalone w krematorium obozu.
Obiekt wraz z lapidarium i obeliskiem postawionym na cześć poległych mieszkańców Chełma Dolnego w I wojnie światowej, został wpisany na wojewódzką listę zabytków w grudniu 2005 roku.

Obelisk i lapidarium
W centralnej części Chełma Dolnego (niem. Wartenberg) odnajdziemy XIII-wieczny kościół z ciosów granitowych, na przykościelnym terenie znajduje się sporych rozmiarów daglezja i obelisk poświęcony poległym w I wojnie mieszkańcom wsi. Obiekt jest umieszczony na trzystopniowym podeście z kamienia. Obelisk jest prostokątną bryłą, której góra jest w kształcie niewielkiego ostrosłupa. Na ścianach pomnika wyryte są nazwiska ofiar.
Kościół otoczono kamiennym murem, przy nim zaś kilka lat temu utworzono lapidarium ze starych, zgromadzonych płyt nagrobnych z pobliskiego cmentarza ewangelickiego. Nagrobki w dobrym stanie, posiadają ornamenty roślinne, na niektórych płytach widoczne są inskrypcje w języku niemieckim.
Obelisk wraz z lapidarium i mauzoleum, które mieszczą się obok został wpisany na wojewódzką listę zabytków w grudniu 2005 roku.

Osada Narost 37
Osada Narost 37 położona jest u zbiegu trasy rowerowej Pojezierzy Zachodnich - Brwice, Jelenin. Kierunek Mostu w Siekierkach. Aktywny rowerowy wypoczynek zapewniamy poprzez dostęp do sprzetu rowerowego, serwisu. Jeziora Narost oraz Jelenin zapewniają atrakcje wodne. Lokalizacja nadaje miejscu specyficzny urok, a wypoczywając u nas Goście znajdują się w punkcie centralnym, z którego wszędzie jest blisko. Rowery, sprzęt wodny, jazda konna, loty awionetką oraz tor motocrossowy, rowerowa jazda nocna trasami leśnymi, domki całoroczne oraz wioska sferyczna są do Państwa dyspozycji. Ogniska i spotkania eventowe cykliczne według zapotrzebowania klientów. Do państwa dyspozycji oddajemy: Duży regionalny ceglano - drewniany dom (max 20 osób). Wszystkie pokoje posiadają łazienki, TV, ręczniki. Ogólnodostępny aneks kuchenny. Docelowo łaźnia SPA. Naszymi specjalnościami są produkty ekologiczne z gospodarstwa w postaci chleba orkiszowego oraz serów. Wyżywienie i posiłki smaczne i świeże każdego dnia.

Park dworski
W XIX wieku wieś należała do Chełma Dolnego, jej właścicielem był ród von Wedlów. Od 1881 roku majątek był w rękach Hermana von Tresckowa. Na początku XX wieku – dokładnie w 1902 roku ziemię kupił Bruno Goltdammer. W 1904 roku we wsi wybudowano dwór, a w 1908 roku Goltdammer sfinansował remont kościoła i wybudował dzwonnicę. W latach 30. XX wieku wieś należała do Marii i Karla Goltdammerów, a ostatnim właścicielem był prawdopodobnie Krahmer.
W Chełmie Górnym odnajdziemy zajmujący 15 ha XVIII-wieczny park krajobrazowy. Założenie jest podzielone na dwie części – południowa, przypałacowa jest częścią leśną, zaś północna to fragment z licznymi polaniami. Na terenie parku było pięć zbiorników wodnych, w tym jeden przed pałacem. Zachowany jest także częściowy układ ścieżek.
Wśród roślinności odnajdziemy takie gatunki jak dąb czerwony, wiąz polny, grab pospolity, jesion wyniosły, klon jawor, lipa drobnolistna, śnieguliczka biała, leszczyna pospolita i bluszcz pospolity. W parku występują liczne drzewa pomniki, w tym cztery dęby o średnicy 120 cm, dąb bezszypułkowy o średnicy 150 cm i dąb czerwony o średnicy 120 cm. Na terenie całego parku odnajdziemy kilka ładnych, wiekowych drzew, których wiek sięga nawet 300 lat.
Park krajobrazowy w Chełmie Górnym został wpisany na wojewódzką listę zabytków w grudniu 1980 roku.

Park dworski
Park krajobrazowy w Warnicach powstał w XVIII wieku na powierzchni 3,2 ha. Znajduje się w północno-zachodniej części zespołu folwarcznego. W parku występują liczne drzewa takie jak lipy, dęby, jesiony, wiązy, kasztanowce i graby. Na polanie w parku możemy zobaczyć dąb o obwodzie pnia sięgającym 550 cm. Obecnie pierwotny układ dróg w parku uległ zatarciu, zachowała się polana oraz zadrzewiony gazon przed pałacem. Ważnym elementem parku są ruiny pałacu, zbudowanego w połowie XIX wieku przez Juliusa von Osten w stylu neoklasycystycznym. Jest to obiekt murowany, zbudowany z cegły na planie prostokąta. Pałac ma dwie kondygnacje oraz ryzality boczne i środkowy. Po wojnie była tam siedziba szkoły, potem został opuszczony i niszczeje. Obecnie pałac jest własnością prywatną.
W 2013 roku dokonano rewitalizacji założenia parkowego. Odnowiono aleje parkowe, wybudowano ogrodzenie, tarasy widokowe oraz boisko do siatkówki. Zamontowano też małą infrastrukturę - nowe elementy na placu zabaw, altany, ławki, stojaki na rowery.
Park jest dostępny dla zwiedzających.

Pałac
Od 1337 do 1819 roku majątek w Smolnicy był własnością rodziny van der Marwitz. W 1766 roku w majątku został wybudowany pałac na wzór dawnych rezydencji magnackich. Jednak w niedługim czasie rodzina popadła w długi i zmuszona była w 1819 roku sprzedać cały majątek wraz z pałacem. Następnie majątek zmieniał właścicieli. W 1879 roku, gdy właścicielami majątku była rodzona von Sydow, w pałacu wybuchł pożar, który doszczętnie zniszczył budynek. Jednak pałac szybko odbudowano i wrócił do dawnej świetności. Nowy budynek pałacowy był otynkowany na biało i porośnięty bluszczem. Elewacje były zdobione kamiennymi spiralami. Odbudowa pałacu sprawiła, że został on wyposażony w liczne jak na owe czasy wygody - kanalizację, wodociągi, centralne ogrzewanie. W 1908 roku nowym właścicielem majątku został Max Freidheim. Dokonał on wielu zmian i modernizacji w majątku. Sam pałac również przeszedł remont i w 1932 roku został przemalowany na kolor jasnobrązowy. Ostatnim właścicielem majątku do 1945 był Fridrich Flick. Pod koniec wojny w pałacu stacjonowały wojska radzieckie, co spowodowało zdewastowanie pałacu i ograbienie go z cennego wyposażenia. Po wojnie pałac służył jako mieszkania dla repatriantów, ośrodek kolonijny i biura PGR. W 1965 roku majątek został przejęty przez Wydział Rolnictwa WRN ze Szczecina, które założyło w pałacu Państwowe Technikum Rolnicze. Od 1983 roku Technikum zostało przemianowane na Zespół Szkół Rolniczych i tak funkcjonuje do dzisiaj.
Jeżeli chodzi o samą architekturę to pałac w Smolnicy zbudowany został w stylu neoklasycystycznym z elementami neobarokowymi. Jest to budynek dwukondygnacyjny z użytkowym poddaszem. W dłuższych elewacjach widzimy trzykondygnacyjne pseudoryzality zakończone trójkątnymi szczytami. Ryzality w różnych kształtach możemy też zobaczyć w częściach szczytowych. W bryle pałacu wyróżniają się też dwie wieże - jedna ośmioboczna, druga okrągła. W basztach znajdują się klatki schodowe. Do naszych czasów niewiele zachowało się z wyposażenia wnętrz. Najcenniejsze są dekoracje sztukatorskie dawnej sali balowej na parterze budynku.
Pałac można oglądać z zewnątrz.
Wokół pałacu rozciąga się dawny park dworski i powierzchni ok. 5,3 ha. Park został założony w XIX wieku. Znajduje się w nim wiele ciekawym gatunków krzewów i drzew. Wiele drzew liczy ponad 100 lat. W parku możemy zobaczyć kliny, lipy, dęby, jesiony, kasztanowce, graby.

Punkt Informacji Turystycznej w Dębnie
Punkt Informacji Turystycznej w Dębnie mieści się w budynku Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy Dębno

Zagroda "Przysłowiowa Sielanka"
Zagroda „Przysłowiowa Sielanka” w Gogolicach (Gm. Trzcińsko-Zdrój) leży bezpośrednio przy szlaku rowerowym „Blue Velo”.
Jadąc można zauważyć odpowiednie oznaczenia. Nasza Zagroda jest doskonałym miejscem na odpoczynek i przerwę w podróży dla każdego rowerzysty. Ofertę dostosowujemy do potrzeb naszych gości, określonego czasu, kondycji i wieku. Grupy mogą być zróżnicowane wiekowo. Nasi goście  mogą wybrać, jak chcą spędzać czas i w co się chcą bawić. Główną naszą atrakcją sportowo-relaksową  jest profesjonalne, pełnowymiarowe  pole do minigolfa typu „concrete”. Można na nim zagrać na 18 betonowych torach z różnymi  przeszkodami (dł. toru 12 m). Na tej trasie u nas możesz łapać bezpieczne „dołki”, w które wpada tylko piłka. Minigolf to doskonała rozrywka dla każdego –dużego i małego. Nie wymaga szczególnych umiejętności , ani niezwykłej sprawności fizycznej. Gra może spodobać się dorosłym i młodzieży - można rozegrać turniej. Do gry w minigolfa zapewniamy: kije golfowe typu „putter”, specjalne piłki do minigolfa, karty startowe, dyplomy i opiekę instruktora.  Młodszym dzieciom proponujemy minigolfa w formie zabawowej np. poszukiwanie słodkiego „skarbu”, gdzie dzieci zdobywają dołki , aby zdobyć kolejne literki wskazówki, gdzie go szukać. Pole do minigolfa znajduje si ę wśród kwiatów i zieleni. Oferujemy ceny, które mogą spodobać się gościom. Cenimy przysłowiowe mądrości, więc u nas możecie też przypomnieć sobie znane przysłowia i powiedzenia. Uczymy ich poprzez zabawę i  gry terenowe.
Co jeszcze proponujemy naszym gościom?
TEAM BUILDING”, którego celem jest budowanie i integrowanie grupy ludzi poprzez wspólne wyzwania, ustalanie strategii, aby osiągnąć wspólny cel oraz aktywne współdziałanie w ramach zespołu. Można wybrać różne dynamiczne aktywności terenowe np.: tor przeszkód z goglami animacyjnymi, wieloosobowe narty, „latające dywany”  „żywe czołgi”, przeciąganie liny czy też grę w tenisa stołowego. Zajęcia spokojniejsze i wymagające ruszenia „szarych komórek” to np. „Zagrodowe Koło Fortuny”, ustawianie na linach wieży  z drewnianych klocków, „Sielankowa Polka” z żywych klocków, tematyczne prezentacje multimedialne z zadaniami, quizy, krzyżówki – to dla starszych. Jeśli chcesz możesz sprawdzić, czy masz „dobre oko” w strzelaniu z wiatrówki (broń długa i krótka) lub w strzelaniu z łuku do tarczy.
Dla dzieci też może być gogolicka baśń o księżniczce Sielance i na jej podstawie Quiz z Uśmiechem oraz poszukiwanie złotego serca Sielanki  a  także zabawy z chustą klanzy na zagrodowych trawiastych wzgórzach, zagadki i „Koło Fortuny” dostosowane do wieku gości. Z naszych wzgórz można „rzucić okiem”  na rozległe i piękne widoki na okolicę.
Na pewno biesiadowanie przy zadaszonym częściowo ognisku znajdzie swoich wielu amatorów. Dla chętnych proponujemy obsługę ogniska i domowe posiłki, dostosowane do potrzeb gości.
W pobliżu jest duży namiot cateringowy i toaleta z pełnym węzłem sanitarnym.  Zainteresowanych naszą ofertą zapraszamy szczególnie do kontaktu telefonicznego, poprzez SMS-a lub e-maila, aby ustalić wizytę u nas w godzinach, które są odpowiednie dla naszych gości. W razie potrzeby możemy też wspomóc w różnych sytuacjach, które mogą zdarzyć się na trasie wycieczki.  Mamy wieloletnią  praktykę w organizowaniu imprez turystycznych dla dzieci, młodzieży  i dorosłych. Właścicielka Zagrody jest przewodnikiem Turystycznym i Nauczycielem Kraju Ojczystego. Jesteśmy kreatywni i naszym celem jest uśmiech naszych gości i zadowolenie ich z pobytu w naszej Zagrodzie, aby dobre wspomnienia jeszcze cieszyły po powrocie do domu. Sprawdź specjalne zniżki dla rowerzystów.
Jeśli chcesz dowiedzieć się, co jeszcze proponujemy to zajrzyj naszą stronę na fb –Zagroda „Przysłowiowa Sielanka” lub po prostu odwiedź nas w Gogolicach! Jeśli Państwo chcecie miło  i przyjemnie spędzić czas otoczeni pięknem natury, a przy okazji zapomnieć o rutynie dnia codziennego serdecznie zapraszamy do Zagrody!

Zespół kamienic przy ul. Armii Krajowej
W 1882 roku właściciel miejscowej drukarni Juliusz Neumann wybudował pierwszy budynek, stojący przy obecnej ulicy Armii Krajowej 2. Po 1890 roku został on przebudowany przez berlińskiego architekta Paula Franke. Niemal równolegle pod numerami 4 i 6 rozpoczęte zostały budowy kolejnych kamienic. Na parterze połączonych budynków mieściły się biura i księgarnia wydawnictwa.
Niezależnie od osoby właściciela kamienice tworzą spójną architektoniczną całość. Zaprojektowano je na rzutach prostokątów. Nakryte zostały dwuspadowymi dachami. Wszystkie trzy kamienice łączy podobieństwo w wykończeniu obramowań okiennych z trójkątnymi nadokiennikami. Numery 4 i 6 mają podobne lukarny - okna w połaci dachowej. Kamienice są własnością prywatną, poza działającymi w nich punktami usługowymi można je zobaczyć jedynie z zewnątrz.