Kościół filialny pw. MB Wspomożenia Wiernych
Kościół wzniesiony ok. połowy XIII w., rozbudowany w latach 1897-1898, gotycki i neogotycki.
Poświęcony 30 V 1946 r. Należy do Parafii pw. św. Stanisława BM w Cychrach.

Kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Kościół wzniesiony w 1845 r. z kamieni narzutowych i cegły w stylu neogotyckim.

Kościół filialny pw. św. Ludwika
Neogotycki kościół ceglany zbudowany w latach 1903-1904. Powstał on w miejscu świątyni, pochodzącej z czasów wojny siedmioletniej. Obecna świątynia powstała na planie prostokąta, posiada kwadratową wieżę zwieńczoną stożkowym hełmem, z krzyżem. W wieży natomiast znajdują się dwa dzwony, jeden z 1882 r. oraz drugi z 1920 r. W jej ścianach są trzy tarcze zegarowe. Prezbiterium ozdobione zostało blendami i rozetą. Sklepienie w świątyni jest drewniane, kolebkowe, empora natomiast wykonana została z drewna. W kościele znajduje się również obraz ołtarzowy z wizerunkiem św. Ludwika.
Poświęcony: 22 IX 1946 r. Należy do Parafii pw. św. Antoniego w Boleszkowicach.

Kościół filialny pw. św. Stanisława Kostki
Kościół powstał w II poł. XIII w. z cegły na kamiennym cokole, w stylu gotyckim. Częściowo przebudowano go ok. 1870 r.
Należy do Parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Sarbinowie.

Kościół parafialny pw. św. Apostołów Piotra i Pawła
Kościół wzniesiony w latach 1852-1857 jako kopia kościoła św. Marcina w Berlinie w stylu "Rundbogen".
Jest to trzynawowa świątynia zbudowana z czerwonej cegły. Od strony wschodniej wznosi się wysoka, czterokondygnacyjna wieża, od strony zachodniej apsyda zawierająca prezbiterium, a od południowej ciąg kaplic. Każda nawa przykryta jest oddzielnym dachem, do każdej z naw prowadzi osobne wejście - portal zwieńczony trzykrotnymi tympanonami i krzyżami.
We wnętrzu świątyni nawy podzielone są na trzy części przy pomocy drewnianych empor. Są one wsparte na kolumnach o głowicach toskańskich i korynckich. Ściany zdobią malowidła. Na uwagę zasługują organy wykonane przez berlińską firmę Lang und Dinse oraz dzwony z 1669 r i 1794 r.
Poświęcony 24 XII 1945 r.

Pensjonat "Nowy Młyn"
Pensjonat Nowy Młyn ** to obiekt hotelarsko-turystyczny położony w samym centrum miejscowości Namyślin gm. Boleszkowice. Obiekt oferuje bazę noclegową, restaurację oraz organizuje różnego rodzaju aktywny wypoczynek(kajaki, rowery, Nordick Walking, oraz organizację różnego rodzaju spotkań, szkoleń i imprez integracyjnych dla indywidualnych gości oraz firm i instytucji. Jest idealnym miejscem na wypoczynek w przepięknej scenerii natury, relaks i ucieczkę od miejskiego zgiełku i zmęczenia aby zregenerować siły i nabrać dystansu do problemów dnia codziennego.

Punkt Informacji Turystycznej w Dębnie
Punkt Informacji Turystycznej w Dębnie mieści się w budynku Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy Dębno

Świerk Igora
Świerk Igora został objęty ochroną jako pomnik przyrody Uchwałą Nr XXVI/135/2013 Rady Gminy Boleszkowice z 28 lutego 2013 r. Drzewo to osiąga wysokość 30 m. Obwód pnia wynosi 333 cm.

Wierzbowa Osada
Wierzbowa osada to miejsce, w którym możesz odpocząć z dala od miastowego zgiełku, jest tu bowiem spokój, który można odnaleźć na łonie natury. W sąsiedztwie znajduje się Park Krajobrazowy „Ujście Warty”, nieco dalej Zespół przyrodniczo – krajobrazowy „Porzecze”, Rezerwat przyrody „Cisy Boleszkowickie”, Park Narodowy „Ujście Warty”.
Standard noclegowy jest bardzo urozmaicony, dostosowany do różnej formy wypoczynku: domek gościnny dla 4 osób z własną łazienką i aneksem kuchennym; „poddasze podróżnika”, z trzema pojedynczymi łóżkami, gdzie zregenerujesz się przed przygodą dnia następnego; „domek wiedźmy” z podwójnym łóżkiem, gdzie poczujesz się jak w bajce; „domek pod gwiazdami” z oknem w suficie, przez które obserwujesz gwiazdy; jest także pole namiotowe oraz miejsce na kampera.
Do dyspozycji gości: toalety, prysznic z ciepłą wodą, łazienka, wyposażona kuchnia, wiata, plac zabaw, miejsce na ognisko, grill itp.

Zespół kamienic przy ul. Armii Krajowej
W 1882 roku właściciel miejscowej drukarni Juliusz Neumann wybudował pierwszy budynek, stojący przy obecnej ulicy Armii Krajowej 2. Po 1890 roku został on przebudowany przez berlińskiego architekta Paula Franke. Niemal równolegle pod numerami 4 i 6 rozpoczęte zostały budowy kolejnych kamienic. Na parterze połączonych budynków mieściły się biura i księgarnia wydawnictwa.
Niezależnie od osoby właściciela kamienice tworzą spójną architektoniczną całość. Zaprojektowano je na rzutach prostokątów. Nakryte zostały dwuspadowymi dachami. Wszystkie trzy kamienice łączy podobieństwo w wykończeniu obramowań okiennych z trójkątnymi nadokiennikami. Numery 4 i 6 mają podobne lukarny - okna w połaci dachowej. Kamienice są własnością prywatną, poza działającymi w nich punktami usługowymi można je zobaczyć jedynie z zewnątrz.