2 buki zwyczajne czerwonolistne
Buki zwyczajne znajdujące się na terenie szpitala powiatowego są odmiany czerwonolistnej. Obwód pnia jednego z nich wynosi 340 cm, a drugiego 365 cm. Oba drzewa zostały ustanowione pomnikami przyrody w 1999 r. na mocy uchwały Rady Miejskiej Białogardu. W otoczeniu pomników znajdują się inne stare i okazałe drzewa. Za budynkiem szpitala znajduje się mały park szpitalny, w którym można odpocząć. Na teren szpitalny można swobodnie wejść przez bramę i podziwiać drzewa z bliska.

Al Pako - alpaki nad morzem

Aleja 88 lip drobnolistnych
Aleja lipowa jest ładnie położona, jest częścią większego terenu zielonego. Tworzą ją lipy drobnolistne. Jej długość wynosi około 150 m. Drzewa stanowiące aleję mają obwody pni od 149 cm do 287 cm, w 2001 roku  na mocy uchwały Rady Miasta Białogardu zostały ustanowione pomnikami przyrody. Jest to stały punkt spacerów okolicznych mieszkańców. Z alei można płynnie przejść do małego lasku, doskonałego miejsca na grzybobranie. W pobliżu znajduje się poniemiecki zniszczony cmentarz oraz pomnik żołnierzy armii radzieckiej i cmentarz żołnierzy radzieckich poległych w czasie II wojny światowej.

Bazylika Konkatedralna w Kołobrzegu
Kościół katedralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Kołobrzegu to jeden z najstarszych i najcenniejszych zabytków tego miasta. Jest to gotycka świątynia wybudowana z cegły w XIV wieku. Nieznana jest dokładna data budowy, wiadomo natomiast, że pierwszą mszę świętą odprawiono tam w 1321 roku. Przez kolejne lata kościół był rozbudowywany, konieczne były też przebudowy w związku z osiadającym gruntem. W XV wieku wieżę północną i wieżę południową połączono w jeden obiekt, dodano hełm środkowy i w ten sposób uzyskano ostateczny wygląd świątyni, który możemy oglądać dzisiaj.
Na przestrzeni wieków świątynia pełniła różne funkcje, była m.in.: od XVI wieku świątynią luterańską, od 1817 roku siedzibą Pruskiego Kościoła Unijnego, w 1945 roku podczas walk o Twierdzę Kołobrzeg był to ważny punkt obrony miasta, a w latach 60. XX wieku w nieodbudowanej części świątyni urządzono Muzeum Oręża Polskiego - wówczas w nawie głównej eksponowano ciężki sprzęt wojskowy. W swojej historii katedra była wielokrotnie niszczona, za każdym razem jednak była pieczołowicie odbudowywana, co podkreśla wagę tego obiektu.
Do najcenniejszych zabytków konkatedry należą: krucyfiks z 1330 roku znajdujący się w zakrystii oraz krucyfiks usytuowany na belce tęczowej między nawą główną, a prezbiterium, ma postać drzewa życia symbolizującego odradzające się chrześcijaństwo, jego wysokość wynosi 3,5 m, a szerokość 2,2 m ; chrzcielnica z 1355 roku - odlana jest z brązu, misa wsparta jest na figurach czterech lwów, na jej powierzchni znajdują się płaskorzeźby przedstawiające sceny z życia Chrystusa, jest to najstarsza metalowa chrzcielnica na Pomorzu Zachodnim;  gotycki świecznik siedmioramienny z 1327 roku - jest wysoki na 4 m i waży 900 kg, to jedyny w Polsce i jeden z pięciu na świecie tego typu zabytek; gotycki świecznik Korona Holków z 1420 roku - jedyny gotycki metalowy świecznik zachowany na Pomorzu;  gotycki świecznik Korona Schlieffenów z 1523 roku - jest to drewniany, wiszący żyrandol, ozdobiony dwiema dużymi rzeźbami przedstawiającymi Matkę Bożą z dzieciątkiem i św. Jana Chrzciciela oraz mniejszymi rzeźbami, które przedstawiają apostołów, żyrandol zwieńczony jest baldachimem, na którym namalowano sklepienie niebieskie, całość jest polichromowana i złocona; stalle rajców miejskich z XIV wieku; trzy drewniane ołtarze z przełomu XIV i XV wieku - dawniej w katedrze znajdowały się co najmniej 22 ołtarze, obecnie jeden znajduje się w Muzeum Narodowym w Szczecinie, a trzy można podziwiać w katedrze, pierwszy "Ostatnia wieczerza" znajduje się z prezbiterium, drugi "Pokłon Trzech Króli" mieści się po lewej stronie od ołtarza głównego, po prawej stronie głównego ołtarza możemy podziwiać ołtarz trzeci, umieszczono w nim figury św. Anny Samotrzeciej i św. Mikołaja; a także tablice nagrobne mieszczan kołobrzeskich oraz liczne obrazy i dzieła sztuki;
Ważnym elementem kołobrzeskiej katedry są organy. Pierwsza wzmianka o instrumencie pojawia się już w 1270 roku. Obecnie jest to instrument sprowadzony z Holandii, posiada 1700 piszczałek. Organy znajdują się w emporze organowej specjalnie w tym celu zaprojektowanej w 1999 roku. 22 października 2000 roku nowe zagrały po raz pierwszy podczas Jubileuszowej Mszy Świętej z okazji 1000-lecia utworzenia biskupstwa w Kołobrzegu.
Bazylika to jednocześnie: kolegiata, czyli świątynia, w której gromadzi się kapituła kolegiacka; konkatedra, jest ona drugą katedrą w diecezji koszalińsko–kołobrzeskiej (główny kościół biskupi znajduje się w Koszalinie); jest także bazyliką mniejszą – taki tytuł w 1986 roku nadał świątyni papież Jan Paweł II.

Bindaż Grabowy im. Profesora Ryszarda Siweckiego
Bindaż Grabowy im. Profesora Ryszarda Siweckiego został objęty ochroną jako pomnik przyrody Uchwałą nr XVI/211/03 Rady Miejskiej w Kołobrzegu z dnia 29 grudnia 2003 r. Jest to XIX-wieczna aleja grabowa. Składa się ona z 277 drzew - 101 starych i 176 młodych (około 5-6–cio letnich). Założeniem bindażu jest utworzenie sklepienia z roślin. Formowane są one na specjalnej konstrukcji, nadającej odpowiedni kształt. Patronem kołobrzeskiego bindażu został prof. Ryszard Siwecki. Działał on na rzecz zieleni miejskiej w Kołobrzegu, między innymi aktywnie uczestniczył w ratowaniu bindaża i przywróceniu mu jego świetności.

Budynek dawnej Akademii Rycerskiej
Inicjatorem założenia Akademii Rycerskiej był elektor brandenburski Fryderyk Wilhelm I. Pomysł był ściśle powiązany z uznaniem w 1653 roku Kołobrzegu za miasto forteczne. Na sejmie pomorskim, który odbył się w 1654 roku, idea powstania akademii została wcielona w życie. Organizatorem i pierwszym komendantem był gubernator Kołobrzegu pułkownik Bogusław von Schwerin. Kierował on szkołą w latach 1655-1678. Od początku ideą akademii było kształcenie przyszłych oficerów armii. Szkoła była przeznaczona dla chłopców w wieku 15-16 lat. Oczywiście musiała być to młodzież pochodzenia szlacheckiego, choć zdarzały się przypadki przyjmowania potomków bogatych rodów mieszczańskich. W programie nauczania były: musztra, jazda konna, szermierka, podstawy budowy fortyfikacji, matematyka, nauka języka francuskiego, taniec. Akademia początkowo cieszyła się sporym zainteresowaniem, jednak stopniowo ono malało. W 1701 roku, na skutek braku kandydatów szkoła została rozwiązana. W 1703 roku reaktywowano ją pod nazwą Szkoły Kadetów, jednak już w  1716 roku ponownie zamknięto.
Dwukondygnacyjny budynek został wzniesiony w stylu renesansu florenckiego. Zaprojektowano go na rzucie prostokąta. Elewacje zdobią boniowane ściany i wysunięty gzyms, wsparty na kroksztynach. Budowla pierwotnie była nakryta kopertowym dachem. Na skutek działań ostatniej wojny budynek akademii uległ poważnemu uszkodzeniu. Zawalił się dach i pierwsza kondygnacja. W latach 50-tych w ruinach funkcjonowało panoramiczne kino letnie. W późniejszym czasie gmach został odbudowany jako sala sportowa Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. W zabytkowych podziemiach działa restauracja.

Buk pospolity
Buk pospolity został objęty ochroną jako pomnik przyrody Rozporządzeniem nr 2/99 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 marca 1999 r. Jest to jedno z najpiękniejszych i najokazalszych drzew w Kołobrzegu. Obwód pnia wynosi 422 cm. Osiąga wysokość 20 m, korona zaś ma średnicę 17 m. Szacuje się, że ten okaz ma ok. 200 lat. Wieczorami buk świetnie się prezentuje, ponieważ drzewo jest oświetlane światłami halogenowymi, które umieszczone są na trawniku.

Buk pospolity odm. powcinana
Buk pospolity odm. powcinana został objęty ochroną jako pomnik przyrody Rozporządzeniem nr 2/99 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 marca 1999 r. Drzewo to charakteryzuje się głęboko powcinanymi, długimi liśćmi. Okaz ten ma obwód pnia 227 cm. Osiąga wysokość 18 m, a jego korona ma 8 m średnicy.

Camping Baltic
"Camping znajduje się w samym mieście w strefie uzdrowiskowej Kołobrzegu. Położony jest w otoczeniu zieleni parku nadmorskiego, w odległości 500 m od morza, przy trasie rowerowej Velo-Baltica oraz 1 km od centrum miasta.
Z Campingu łatwo i szybko można dostać się na piaszczystą plażę, a także rozpocząć zwiedzanie atrakcyjnej okolicy (Amfiteatr, Kamienny Szaniec i inne).
Camping Baltic jest idealnym miejscem dla turystów ceniących wypoczynek w zgodzie z naturą przy zachowaniu nowoczesnych udogodnień.
W ofercie znajdą Państwo domki drewniane z aneksem kuchennym i lazienką, pole kempingowe z wydzielonymi stanowiskami dla kamperów i przyczep kempingowych oraz duże pole namiotowe na trawiastym terenie z pełnym węzłem sanitarnym."

Cmentarz wojenny
Jest to bardzo urozmaicony architektonicznie cmentarz, na którym spoczywa prawie 2 tysiące ofiar II wojny światowej. Odwiedzający poruszają się wygodnymi alejami pomiędzy ołtarzem polowym i żwirowym placem, makietą bitwy, pomnikami i żołnierskimi mogiłami. W walkach o Kołobrzeg toczonych od 4 do 18 marca 1945 roku zginęło 1450 żołnierzy polskich i kilkuset radzieckich - podaje się liczby od 250 do 400. Data założenia cmentarza wojennego jest podobna do daty odsłonięcia Pomnika Zaślubin z Morzem - rok 1963. Wspólny jest też autor aranżacji obu tych miejsc, czyli artysta rzeźbiarz Wiktor Tołkin. Był to czas, kiedy kołobrzeżanie przestawiali się na rozwój jako uzdrowisko i porządkowali wszechobecne jeszcze wtedy ślady wojny. Jednocześnie było wiadomo, że ten zaledwie dwutygodniowy marcowy epizod w dziejach miasta z roku 1945. pozostanie w historii na zawsze jako jedno z najważniejszych wydarzeń i wymaga upamiętnienia. W roku 1963 na ten cmentarz wojenny, jak się do dziś potocznie mówi: "na Zieleniewie", zostały ekshumowane szczątki żołnierzy, które dotychczas były rozsiane na cmentarzykach i w pojedynczych mogiłach po całym mieście i w okolicach Kołobrzegu. Największy taki cmentarz był zaraz po wojnie zorganizowany przy latarni morskiej. Spoczywali na nim głównie czerwonoarmiści. Dzisiejszy kształt nekropolia wojenna otrzymała w roku 1980 według projektu koszalińskiego rzeźbiarza Zygmunta Wujka. To wtedy, po drugiej stronie istniejącego od lat 60. Pomnika Chwały wyróżniającego się tarczą z dwoma grunwaldzkimi krzyżami, urządzono plac z ołtarzem polowym oraz ustawiono Pomnik-Sarkofag "Za Polski Kołobrzeg", a przed nim makietę z brązu przedstawiającą ruchy oddziałów taktycznych i miniatury budynków - najważniejszych punktów bitwy ulicznej w marca 1945. Cmentarz powiększa się do dziś. Ekshumowane ciała żołnierzy w 13 mogiłach zbiorowych i 2 pojedyncze groby bohaterskiej podporucznik Emilii Gierczak oraz majora Konstantego Klimienki - bohatera Związku Radzieckiego nie są już jedynymi. Po lewej stronie ołtarza utworzono kwaterę siedmiu żołnierzy Armii "Pomorze" - jeńców wojennych, którzy zostali wzięci do niewoli we wrześniu 1939 roku i w niemieckim wówczas Kołobrzegu zmarli w lazarecie. Obok zlokalizowano miejsce pochówku żołnierzy Armii Krajowej. Po przeciwnej stronie placu znajduje się kwatera kombatantów a za nią kwatera zesłańców z Sybiru i innych ofiar prześladowań sowieckich, którzy po wojnie osiedlili się w powiecie kołobrzeskim. Są też dwa groby lotników niemieckich, których ciała odnaleziono w 1991 roku we wraku rozbitego u wejścia do portu samolotu Focke-Wulff 190. Resztki samolotu oraz osobiste rzeczy pilota i mechanika znajdują się w Muzeum Oręża Polskiego.
Nie wszystkie nazwiska widniejące na nagrobkach mogił zbiorowych odpowiadają prawdzie, ponieważ po latach trudno było zidentyfikować ludzkie szczątki, nie posiadające tzw. nieśmiertelników.
Przy głównej części cmentarza jest miejsce pochówku uczestników walk o Kołobrzeg, pod Lenino i na froncie zachodnim, między innymi pod Monte Casino. Mimo wcześniejszych animozji, kombatanci w Kołobrzegu tworzą jedną organizację skupiającą uczestników walk na wszystkich frontach. Dopóki żyje ostatni uczestnik II wojny światowej, cmentarz wojenny w Kołobrzegu będzie się rozrastał.
Do budowy ołtarza polowego użyto kamieni z kościoła pw. św. Jerzego, o który toczyły się krwawe boje. Kościół, choć nie był doszczętnie zniszczony, to jak na ówczesne kołobrzeskie standardy zachował się w całkiem dobrym stanie jednak po wojnie został rozebrany.
Przy kwaterze zesłańców syberyjskich znajduje się ściana pamięci ofiar sowieckich łagrów "Golgota Wschodu" oraz odcinek prawdziwych torów, uzmysławiający cierpienia wywózki na wschód.
Duży wpływ na wygląd cmentarza wojennego ma wypielęgnowana zieleń, której tu nie brakuje. Cmentarz wojenny, jak i cały cmentarz komunalny, jest pod opieką spółki "Zieleni Miejskiej".

Dom Schliffenów
Kamienica Schliffenów zwana inaczej kamienicą kupiecką to oddział Muzeum Oręża Polskiego, w którym eksponowane są wystawy czasowe.
Jest to budynek w stylu gotyckim, wybudowany w I połowie XV wieku. Jest to jeden z najstarszych gotyckich zabytków w regionie. Kamienica pełniła funkcje domu mieszkalnego, a także funkcje handlowe. Mieszkała w niej rodzina kupiecka. Przed II wojną światową mieściło się w niej muzeum Joachima Nettelbecka. Budynek był wielokrotnie przebudowywany, a po II wojnie światowej konieczne było jego odrestaurowanie ponieważ został zniszczony. W czasie prac restauratorskich odsłonięto gotycką cegłę, ostrołukowy portal, zachowano także średniowieczny układ pomieszczeń.
Kamienica Kupiecka znajduje się na trasie szlaku hanzeatyckiego wytyczonego przez Europejski Szlak Gotyku Ceglanego

Dom właściciela fabryki przy ul. Koszalińskiej 94
Dom mieszkalny pochodzi z końca XIX w. Budynek był dawniej własnością właściciela fabryki Maschinenwerk Körlin GmbH. Jest to budowla w stylu eklektycznym, murowana o konstrukcji szachulcowej wypełnionej kruszywem kermazytowym na zaprawie wapienno-cementowej. Konstrukcja od zewnątrz jest odeskowana i licowana granitowym ciemnoszarym łupkiem "w łuskę". Dom wybudowano na planie nieregularnego prostokąta, lekko rozczłonkowanego. Budowla posiada ryzality i werandy.  Dom jest budynkiem parterowym, z użytkowym poddaszem, podpiwniczonym. Pokrywa go dach dwuspadowy, w którym znajduje się wystawka nad frontowym ryzalitem. W 1936 r. dom został rozbudowany. Wówczas dobudowano piękną werandę. Dobudówka powstała z cegły ceramicznej i jest otynkowana. W dobudówce umieszczono klatkę schodową. Dom z zewnątrz prezentuje się okazale. Uwagę przyciąga piękna bogata stolarka okienna w kolorze białym. Otwory okienne objęte są dekoracyjnym obramowaniem składającym się z pseudopilastrów, konsol, wolut, plakiet i pseudobelkowania. Wnętrze domu jest dwuipółtraktowe, z wewnętrznym korytarzem oraz reprezentacyjnymi pokojami od frontu. Po wojnie w budynku urządzono mieszkania komunalne.

Elektrownia podwodna w Rościnie
Elektrownia wodna Rościno została zbudowana w latach 1935-1936 w Niemczech według projektu niemieckiego inżyniera Arno Fischera, wykorzystując oryginalny pomysł ukrycia całej elektrowni pod wodą, funkcjonowa do 1944 roku, a po wojnie do lat 50. XX w. Była to pierwsza na świecie podwodna elektrownia. Elektrownia nie została zniszczona w czasie wojny i urządzenia hydrotechniczne były sprawne. W sensie hydrotechnicznym Elektrownia Rościno była progiem piętrzącym wodę w korycie rzeki. Jaz piętrzący z częścią przelewową i upustem dennym oraz elektrownią przepływową został umieszczony w poszerzonym korycie rzeki. Elektrownia pracuje bez możliwości retencji.
W latach 1973-1975 elektrownię zmodernizowały Zakłady Energetyczne w Koszalinie. Zostały tu zainstalowane dwie prototypowe turbiny przepływowe zaprojektowane przez prof. Krzyżanowskiego z Uniwersytetu Gdańskiego,  a generatory umieszczono pod turbinami wykorzystując przeniesienie napędu za pomocą pasków klinowych. Uzyskana produkcja energii, jako wartość średnia w ciągu ostatnich wielu lat wynosi 1000 MWh rocznie.
W 2014 roku zakończono kolejną modernizację: Zapora stanowiła istotna przeszkodę dla ryb. Utrudniała ona migrację m.in. łososi do tarlisk położonych w górze rzeki. Część hydrotechniczna elektrowni została całkowicie przebudowana, otrzymała zupełnie nowe wyposażenie i pracuje w trybie bezobsługowym. Utworzono też nową przepławkę.
Historyczna turbina trafiła do Karlina dzięki uprzejmości firmy ENERGA Hydro Sp. z oo o. i można ją oglądać przed  Regionalnym Centrum Turystyki i Sportu w Karlinie.
Kilka kilometrów w dół Parsęty, nieopodal obecnej obwodnicy Karlina w lesie można odnaleźć niedokończoną konstrukcję siostrzanej podwodnej elektrowni. Po modernizacji elektrowni w Rościnie jest to już jedyne miejsce gdzie można zobaczyć tą ciekawą konstrukcję.
Dane techniczne:
Turbina:
typ: Kaplan
firma: Escher Wyss
rok budowy: 1935
Produkcja niemiecka
obroty/minutę: 250
układ konstrukcyjny: rurowy
moc zainstalowana: 120 kW
Generator:
firma: Dolmel
waga: 2900 kg
napięcie generatora: 0,4 kV
napięcie wzbudzenia: 0,05 kV
rok budowy: 1975
Produkcja polska
obroty/minutę: 500

Homanit Arena
Regionalne Centrum Turystyki i Sportu w Karlinie HOMANIT ARENA, której zarządcą jest Zarząd Obiektów Sportowych, Turystycznych i Rekreacyjnych Sp. z o. o. zlokalizowane jest w sąsiedztwie stadionu miejskiego przy ul. Kościuszki 1A w Karlinie.
Wielofunkcyjny kompleks sportowy, wraz z wygodnym zapleczem w pełni zaspokaja potrzeby sportowe i kreuje nowa jakość życia oraz spędzania wolnego czasu. Na parterze hali zlokalizowano kompleks sanitarno-socjalny, centrum rehabilitacji z siłownią, kriokomorą i strefą relaksu, salkę zabaw dla dzieci tzw. Małpi Gaj oraz kręgielnię. Piętro przeznaczono na kort do squasha, ściankę wspinaczkową, salę ćwiczeń  przystosowaną do zajęć fitness oraz na salę sportową o wymiarach 33,00x 47,40 m wraz z widownią dla 523 osób. Tutaj również znajdują się pomieszczenia biurowe, w których ulokowano gabinet doradztwa żywieniowego. Znajduje się tutaj również salka konferencyjna ( tzw. Klubowa). Na obydwu poziomach zaprojektowano niezbędne pomieszczenia towarzyszące( szatnie, sanitariaty, pomieszczenia, zaplecza techniczne). Czyli wszystko w jednym miejscu. Obiekt dostosowany jest do organizacji imprez artystycznych, sportowych, kulturalnych, wystawienniczych, konferencyjnych, koncertowych, pracowniczych, integracyjnych, wernisaży, biesiad i wielu innych. Funkcjonalna aranżacja areny głównej jest w stanie pomieścić nawet do 1200 osób.
Obiekt idealnie nadaje się do organizowania zajęć dla dzieci i młodzieży, dorosłych i seniorów, zajęć indywidualnych i grupowych, szkolnych i klubowych oraz zajęć dla pracowników.

Hotel Aquarius Spa 5*

Kamienica przy ul. Konopnickiej 29
Kamienica przy ul. Konopnickiej w Karlinie pochodzi z II połowy XIX w. Jest to budynek mieszkalny, eklektyczny, kalenicowy, murowany o konstrukcji szachulcowej, wypełnionej cegłą. Budynek został prawdopodobnie posadowiony na starym obrysie. Został przebudowany po pożarze miasta w 1859 r. Świadczą o tym zróżnicowana konstrukcja ścian, stropów i wiązarów dachowych. Dom jest budowlą dwukondygnacyjną, szerokofrontową. W budowli widać asymetryczny i centralny przejazd bramny. Pod częścią budynku znajduje się piwnica. Początkowo ściany obwodowe, oprócz frontowej, były wykonane w konstrukcji ryglowej i wypełnione gliną. Do dziś zachowała się tylko północna ściana z pierwotna konstrukcją, w pozostałym glinę zamieniona na cegłę. Ściana od frontu jest wykonana z cegły ceramicznej, otynkowana i pomalowana. Znajdują się na niej elementy ozdobne tj.: pilastry, gzymsy, bonie i opaski otworowe. Wewnątrz w większości zachowały się ściany ryglowe i stare urządzenia kominowe. Wnętrze budynku jest dwutraktowe, z pokojami od frontu i kuchniami od podwórka, z przechodnimi pomieszczeniami. Pierwotnie obejście budynku miało charakter rolniczy z warsztatem rzemieślniczym. Obecnie w budynku znajdują się mieszkania. Obiekt można oglądać z zewnątrz.

Kasztanowiec czerwony
Kasztanowiec czerwony został objęty ochroną jako pomnik przyrody Rozporządzeniem nr 2/99 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 marca 1999 r. Jest to duże drzewo o obwodzie pnia 389 cm. Osiąga wysokość 19 m, zaś średnica korony wynosi 18 m. Kasztanowiec czerwony jest mieszańcem kasztanowca białego i pochodzącego z Ameryki kasztanowca krwistego. Uprawia się go jako roślinę ozdobną.

Korkowiec amurski
Korkowiec amurski został objęty ochroną jako pomnik przyrody Rozporządzeniem nr 2/99 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 30 marca 1999 r. Drzewo to ma obwód pnia 230 cm. Osiąga wysokość 15 m, zaś średnica korony wynosi 12 m. Jest to roślina ozdobna, pochodząca z obszaru Azji.

Kościół parafialny pw. św. Andrzeja Boboli
Kościół parafialny pw. św. Andrzeja Boboli został wzniesiony w 1865 r. Jest to świątynia wybudowana z kamienia polnego, prezentuje styl neoromański. Najcenniejszym zabytkiem w kościele, a zarazem jednym z nielicznych tego typu zabytków na terenie Pomorza Zachodniego, jest chrzcielnica pochodząca z przełomu XII i XIII wieku. Ma ona kształt kielicha, została wykonana z pojedynczego kamienia z wapienia gotlandzkiego.
Świątynię otacza okazały starodrzew.
Kościół wraz z otoczeniem jest wpisany do rejestru zabytków.

Kościół parafialny pw. św. Jerzego
Kościół został wybudowany w XIV w. prawdopodobnie na fundamentach pogańskiej świątyni. Kościół należy do gotyckich, specyficznych dla ówczesnych czasów, świątyń. Budowle te wiązano z cmentarzami lub szpitalami i lokowano poza obrębem murów miejskich, ponieważ uważano je za źródło chorób i epidemii. Według przekazów przy kościele św. Jerzego znajdował się szpital z kaplicą św. Jakuba, spalony w XVII w. Przy szpitalu zlokalizowane było również leprozorium (dom trędowatych). Kościół wielokrotnie ulegał pożarom. W latach 1870-1910 był rekonstruowany i odbudowany, wówczas też dobudowano kaplicę - zakrystię (prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej).
Kościół jest orientowany, zbudowany z czerwonej cegły, na planie prostokąta, jednonawowy z prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Nad dachem kościoła wznosi się wieża z dwuspadowym dachem ostrosłupowym, pokrytym dachówką ceramiczną. Okna świątyni są zakończone ostrołukowo, w oknach witraże. Po wojnie w kościele dobudowano nowy balkon, który negatywnie wpłynął na estetykę wnętrza kościoła. Do 1944 r. kościół służył jako kaplica cmentarna dla wyznania ewangelickiego. Kościół nie ma progów, jest więc dostępny dla osób niepełnosprawnych. Plac przykościelny jest zadbany, z licznymi krzewami. Na terenie tym znajduje się również zadaszenie, pod którym latem mogą być odprawiane msze, oraz budynek plebanii. Świątynia ogrodzona jest płotem.

Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny
Kościół rektoralny pw. Niepokalanego Poczęcia NMP wraz z klasztorem i domem parafialnym tworzą zespół klasztorny diakonis ewangelickich wpisany do rejestru zabytków 27.01.1998 roku.
Kościół został wzniesiony w 1832 roku na miejscu innej świątyni. Prezentuje styl neogotycki. Jest to jednonawowa świątynia zbudowana z czerwonej cegły, zwieńczona sygnaturką. Okna i portal wejściowy zakończone są ostrołukowo. Wyposażenie świątyni jest skromne, utrzymane w stylu neogotyckim.
W okresie międzywojennym pełnił funkcję parafii garnizonowej, a od 1945 ponownie była to parafia rzymsko-katolicka, to właśnie tutaj odprawiono pierwszą po wojnie mszę świętą dla katolików. Od 1945 do 1972 roku kościół był pod opieką franciszkanów. Od 1994 roku jest to kościół rektorski na terenie parafii pw. Wniebowzięcia NMP. Kościół przerwał niezniszczony w czasie II wojny światowej, co w Kołobrzegu, który został zniszczony w 95%, jest faktem godnym uwagi.

Kościół pw. św. Michała Archanioła
Kościół pw. św. Michała Archanioła w Karlinie jest wybudowany w stylu późnogotyckim. Powstał w 1510 r. na polecenie biskupa Martina Caritha, prawdopodobnie na miejscu zniszczonego w 1409 r. wcześniejszego kościoła. Kościół zbudowany jest z cegły, nieotynkowany, orientowany, trzynawowy. Od strony zachodniej widnieje wieża, w której znajduje się wejście do kościoła. Dach wieży jest dwuspadowy. Dach świątyni jest również dwuspadowy, pokryty blachą miedzianą. Otwory okienne zakończone łukiem okrągłym. Prezbiterium kościoła jest wyodrębnione z nawy, zakończone trójbocznie. Nawy boczne są różnej wysokości. Wewnątrz sklepienie gwiaździste, żebra sklepienia wychodzą ze ścian. Kościół był świątynią protestancką. Do parafii kościoła karlińskiego należało miasto Karlino oraz wsie: Kowańcz, Redlino i Karścino. Kościół otaczał cmentarz stanowiący miejsce pochówku dla mieszkańców Karlina i okolicznych wsi. Na początku XIX w. cmentarz został przeniesiony na ulicę Koszalińską na Wzgórze Wiatraczne. Obecny wygląd kościoła różni się od pierwotnego, ponieważ uległ on znacznemu zniszczeniu w pożarze, który wybuchł w 1685 r. Przekazy podają, że podczas tego pożaru został zniszczony obraz przedstawiający biskupa Martina Caritha naturalnej wielkości. W 1807 r. Kościół był miejscem zakwaterowania francuskich wojsk. W związku z tym, że był także wykorzystywany jako magazyn wojskowy, został znacznie zniszczony. Część wyposażenia została przeniesiona do plebani, gdzie odbywały się nabożeństwa. Dopiero pod koniec XIX w. kościół odzyskał swój charakter. W późniejszym okresie kościół parokrotnie był remontowany, m. in. w 1866 r., 1872 r., 1890 r. i 1894 r. W 2006 r. w ramach rewitalizacji centrum Karlina teren wokół kościoła został zagospodarowany. Wówczas także, przy kościele, postawiono pomnik patrona parafii św. Michała Anioła. W 2012 r. kościół przeszedł kapitalny remont w ramach projektu dofinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W ramach prac odremontowano i przygotowano dla zwiedzających wieżę kościelną. Wieża udostępniania jest zwiedzającym po wcześniejszym ustaleniu z Centrum Informacji Turystycznej. Istnieje również możliwość zwiedzania wieży z przewodnikiem.
Na osobną uwagę zasługują organy w karlińskim kościele. Zbudowano je w stylu neogotyckim, pochodzą prawdopodobnie z 1854 r. (tak wskazuje napis na największej piszczałce). W 2008 r. wykonano renowację instrumentu, który przez wiele dziesięcioleci był nieużywany. Ciekawostką jest fakt, że klawiatura instrumentu jest w odwróconej kolorystyce. Klawisze tonowe – przeważnie białe, tutaj są czarne i zostały wykonane z drewna hebanowego, a klawisze diatoniczne – przeważnie czarne, tu są białe pokryte listkiem kości. Do zabytkowego wyposażenia kościoła należą: kilka płyt nagrobnych z XVII i XVIII w., klasycystyczny żyrandol ze szkła kryształowego z XIX w., dzwon żeliwny z 1686 r. wykonany przez Ernesta Kreideweissa, obraz "Złożenie Chrystusa do grobu" z 1858 r., ołtarz klasycystyczny z XVIII w. z obrazem olejnym "Modlitwa w Ogrójcu" z 1891 r. namalowany przez E.A. Fischera (oryginalny szkic do obrazu znajduje się w Muzeum Ziemi Karlińskiej), romańska granitowa kropielnica pochodząca z XII/XII w., znaleziona podczas porządkowania terenu przykościelnego, wykopana i oczyszczona, obecnie znajduje się przy bocznym wejściu do kościoła.
Kościół jest dostępny dla osób niepełnosprawnych, ponieważ do wejścia prowadzi podjazd. Z wielu ciekawostek związanych z historią kościoła, są trzy warte wspomnienia. Pierwszą z nich jest to, że prawdopodobnie kościół jest połączony z dawnym zamkiem biskupów kamieńskich w Karlinie podziemnym przejściem. Kolejną ciekawostką jest to, że prawdopodobnie w kościele spoczywa ciało ostatniego katolickiego biskupa na Pomorzu - Erazma von Mantueffela, który mieszkał na zamku w Karlinie w latach 1521-1544. Poza tym wieść niesie, że w kościele modlił się Karol Wojtyła, który wraz z przyjaciółmi zatrzymał się tu na chwilę podczas jednego ze spływów kajakowych.

Lapidarium żydowskie
Sześć macew ocalałych z dwóch dawnych cmentarzy żydowskich ustawiono na planie gwiazdy Dawida. Pomiędzy jej ramionami utworzył się plac o średnicy 6 metrów. Lapidarium otwarto w 2000 roku. Czarna kamienna tablica informuje w trzech językach: polskim, hebrajskim i niemieckim, co to za miejsce i jaki los spotkał kołobrzeżan pochodzenia żydowskiego z rąk niemieckich narodowych socjalistów. Napis brzmi: "Ku pamięci członków społeczności żydowskiej Kołobrzegu wywiezionych w 1940 roku i zamordowanych przez hitlerowców w dniu 28.X.1942 roku w obozie zagłady w Bełżcu. Społeczność żydowska mieszkająca w Kołobrzegu w latach 1812-1940 wniosła wielki wkład w rozwój miasta jako nadmorskiego uzdrowiska". Treść ta podpisana jest: "Mieszkańcy Kołobrzegu", a pod nią jeszcze adnotacja: "W tym miejscu w latach 1812-1938 znajdował się cmentarz żydowski".
Wojna zastała w Kołobrzegu około 300 mieszkańców narodowości żydowskiej. Kołobrzeg liczył wtedy ponad 36 tysięcy mieszkańców. Dla rozwoju miasta zasłużyli się między innymi twórcy dobrej sławy miasta jako uzdrowiska, a wśród nich lekarze z rodziny Beherend, to jest Moses, Feliks i Walter oraz Herman Emanuel i Magnus Hirschfeld, a także Eberhard Margulies.
Lapidarium żydowskie było centralnym miejscem spotkań młodzieży z różnych państw w ramach Dni Tolerancji, które obyły się trzykrotnie w latach 2000, 2001 i 2002. Szczególnie duży zasięg miały ostatnie, w których wzięli udział przedstawiciele Wielkiej Brytanii, Białorusi, Estonii, Izraela, Litwy, Łotwy, Niemiec, Polski, Rosji, Ukrainy i Włoch. Gościem honorowym  był ambasador Izraela w Polsce Shewach Weiss.
Sześć macew ocalałych z dawnych cmentarzy żydowskich ustawiono na planie gwiazdy Dawida. Pomiędzy jej ramionami utworzył się plac o średnicy 6 metrów. Czarna kamienna tablica informuje w trzech językach: polskim, hebrajskim i niemieckim, co to za miejsce i jaki los spotkał kołobrzeżan pochodzenia żydowskiego z rąk niemieckich narodowych socjalistów. Napis brzmi: "Ku pamięci członków społeczności żydowskiej Kołobrzegu wywiezionej w 1940 roku i zamordowanych przez hitlerowców w dniu 28.X.1942 roku w obozie zagłady w Bełżcu. Społeczność żydowska mieszkająca w Kołobrzegu w latach 1812-1940 wniosła wielki wkład w rozwój miasta jako nadmorskiego uzdrowiska". Treść ta podpisana jest: "Mieszkańcy Kołobrzegu", a pod nią jeszcze adnotacja: "W tym miejscu w latach 1812-1938 znajdował się cmentarz żydowski".
, zniszczony podczas II wojny światowej przez Niemców.Szczególne zasługi dla rozwoju miasta i balneologii wnieśli żydowscy lekarze: dr Moses Beherend (1869), dr Feliks Beherend (1853-1917), dr Walter Beherend, dr Eberhard Margulies, dr Herman Emanuel Hirschfeld (1825-1885), dr Magnus Hirschfeld (1868-1935) i wielu innych."

Liśnica
Rzeka Liśnica przecina Białogard w kilku miejscach. Najładniejszy fragment znajduje się przy ulicy Kopernika, przy Parku Orła Białego. Liśnica ma swoje źródło na Pojezierzu Drawskim i przepływa przez Równinę Białogardzką. Liśnica jest prawobrzeżnym dopływem rzeki Parsęty. Rzeka ma długość 42 km, a powierzchnia zlewni wynosi ponad 190 km2. Liśnica ma jeden prawobrzeżny dopływ - rzeczkę Leszczynkę. Rzeka wpisała się trwale w krajobraz miasta. Mieszkańcy szczególnie polubili miejsce przy Parku Orła Białego, gdzie siedlisko mają dzikie kaczki i gdzie można je tam dokarmiać. Liśnica jest czystą rzeką, dzięki czemu jest bogata w pstrągi. Stanowi więc doskonałe miejsce dla wędkarzy.

Mewa Marian na deskorolce rzeźba Kołobrzeg

Miejska Informacja Turystyczna w Kołobrzegu
W Informacji Turystycznej można uzyskać informacje dotyczące oferty turystycznej i kulturalnej gminy i miasta Kołobrzeg, powiatu kołobrzeskiego oraz okolicznych miejscowości. Można nabyć tutaj mapy, przewodniki oraz książki związane z regionem, a także można uzyskać pomoc w kontakcie z pilotem i przewodnikami turystycznymi.
Informacje udzielane są w języku polskim, niemieckim oraz angielskim.

Miłorząb dwuklapowy
Miłorząb dwuklapowy został objęty ochroną jako pomnik przyrody Uchwałą nr XIX/138/04 Rady Gminy Gościno z 30.09.2004 r. Drzewo to ma obwód 253 cm i osiąga wysokość 15 m. Szacuje się, że ma ok. 150 lat.

Molo spacerowe w Kołobrzegu
Spacer ponad wodą po deskach należy do obowiązkowych atrakcji pobytu w Kołobrzegu. Od generalnego remontu w 2014 roku deski nie są już drewniane, nowe wykonane zostały z plastikowego kompozytu. Remont był już wyczekiwany, gdyż żelbetowe molo długości 220 metrów zostało oddane do użytku w czerwcu 1971 roku i od tego czasu poddawane było jedynie kosmetycznym poprawkom. Spacery i odpoczynek na ławkach, to oczywistość, a latem można też rozstawić leżaki. Na głowicy, na dwóch poziomach, mieszczą się tarasy o powierzchni 620 metrów kwadratowych, sezonowo otwierany jest lokal gastronomiczny. Oczko wodne pozwala turystom wrzucać monety "na szczęście" oraz jako wróżbę powrotu w to miejsce. Z molo otwiera się piękny widok na kołobrzeską plażę, park i port. W czasie sztormów atrakcją są fale zalewające obiekt, rozbijające się o betonową konstrukcję na kilka metrów w górę. Próby uruchomienia rejsów wycieczkowych z głowicy molo kończyły się po krótkim czasie niepowodzeniem - jest w tym miejscu zbyt płytko. Molo otwarte jest przez całą dobę, cały rok, bez względu na pogodę. Latarnie oświetleniowe rozmieszczone są na całej długości po obu stronach traktu spacerowego. Duże wrażenie robi kolorowe podświetlenie, zainstalowane w 2015 roku. Obowiązuje tu zakaz skakania do morza. W sprzyjających okolicznościach do głowicy molo można dojść przez wodę, ale tylko wtedy, gdy nie ma fal, a dno jest odpowiednio ukształtowane - co bywa nietrwałe i zmienne z dnia na dzień, w zależności od prądów morskich. W 2012 roku molo kołobrzeskie zostało uznane przez internautów portalu onet.pl za najromantyczniejsze miejsce w województwie.

Muzeum 6 D - Maszoperia
Muzeum 6D – Maszoperia to miejsce, gdzie podczas zwiedzania ekspozycji zaangażowane są wszystkie zmysły. Dla odwiedzających przygotowano 500 m2 malowideł w technologii 3D, będących tłem dla dawnych przedmiotów codziennego użytku maszopskich społeczności. Podczas zwiedzania można poczuć zapach bryzy morskiej, a w chacie rybackiej - aromat jabłek. Można usłyszeć śpiew mew i szum morza. Wrażenia zmysłowe przeplatają się z historią rybaków, czy z legendą o zaczarowanej sieci i czarownicy. Licznie zgromadzone w muzeum przedmioty można nie tylko oglądać, ale i dotykać.

Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu
Nazwa "Muzeum Oręża Polskiego", choć kryje w sobie zapowiedź wspaniałych zbiorów militarnych i już z tego powodu zachęca do odwiedzin, to nie oddaje całej prawdy o tej placówce. Ma ona do zaoferowania o wiele więcej, bowiem w czterech oddziałach położonych w różnych częściach Kołobrzegu, oprócz militariów, zgromadzone są m.in. znaleziska archeologiczne świadczące o imponującej, ponadtysiącletniej historii miasta.
Swoją działalność muzeum rozpoczęło 1963 roku jako muzeum wojskowe. Dzisiaj jednak charakter placówki można określić jako: wojskową, historyczną, miejską i morską.
Obecnie jest to muzeum wielodziałowe, którego najważniejszym elementem jest wystawa "barwa i broń", czyli uzbrojenie, wyposażenie i mundury polskich wojsk od czasów średniowiecza do XX wieku. Eksponaty zgromadzone są w pawilonie oraz na wystawie plenerowej. Zwiedzający mogą zobaczyć eksponaty znane im ze szkoły, książek i filmów, ale także uzyskać ciekawe informacje, na przykład dotyczące jedynego na świecie płaskiego pocisku do sekretnej haubicy Suwałowa. Inną atrakcją jest oryginalny egzemplarz maszyny szyfrującej "Enigma". Pod dachem tego samego pawilonu eksponowany jest między innymi wrak niemieckiego samolotu Focke-Wulf 190. Ciekawostką jest karabin przeciwpancerny UR. W Muzeum znajduje się zaaranżowana wystawa poświęcona Bitwie o Kołobrzeg z marca 1945, z wielkoformatową panoramą na płótnie. Na zewnątrz znajdują się armaty, działa samobieżne, samoloty i czołgi. Balistyczna rakieta SCUD, samoloty MiG-19 i Iryda, to przykłady współczesnej techniki wojskowej, które można obejrzeć w muzeum.
W skład muzeum, poza oddziałem dzieje oręża polskiego, wchodzą następujące oddziały: kołobrzeski skansen morski, kamienica kupiecka oraz historii miasta.
Muzeum należy do najchętniej odwiedzanych w Polsce, rocznie przychodzi tu około 130 tysięcy gości.

Noclegi Arkadiusz Czarnecki
Obiekt noclegowy w miejscowości Karlino znajdujący się bezpośrednio przy trasie rowerowej Kołobrzeg - Białogard. Obiekt oferuje 7 miejsc noclegowych z dostępem do WiFi oraz zapleczem sanitarnym. Ponadto do dyspozycji gości są czajniki, kuchenki mikrofalowe itp. Na miejscu możliwość bezpiecznego przechowania roweru oraz skorzystania z podstawowych narzędzi serwisowych.

Oceanarium w Kołobrzegu
W dwupoziomowym Oceanarium w Kołobrzegu można podziwiać szeroką gamę słodkowodnych i słonowodnych tropikalnych gatunków ryb (rekiny, płaszczki, mureny, skrzydlice, nadymki), koralowców, ukwiałów oraz poznać podwodną florę. Prezentowane okazy pochodzą z Morza Czerwonego, Oceanu Spokojnego i Indyjskiego. Pracownicy prowadzą także zajęcia edukacyjne dla zorganizowanych grup. Dzieci do 2 lat - wstęp wolny

Park Linowy
Konstrukcja  parku obejmuje 3 trasy o różnym stopniu trudności:
- trasa nr 1 (10 przeszkód) - dla dzieci od 120 cm wzrostu,
- trasa nr 2 (13 przeszkód) - dla osób od 140 cm wzrostu,
- trasa nr 3 (14 przeszkód) - dla osób od 160 cm wzrostu.

Park Rozrywki "Dziki Zachód" w Zieleniewie
W Kołobrzegu, najpiękniejszym uzdrowisku nad Bałtykiem, rozciągają się jak okiem sięgnąć tereny Dzikiego Zachodu. Szalona przygoda, wyśmienita zabawa - oto, co czeka na kilku hektarowym terenie, gdzie codziennością jest widok pięknych, wolnych koni w galopie i wielu innych zwierząt. Atrakcje dla dzieci jakie posiadamy oraz czar wesołego miasteczka pochłania wszystkich którzy mają ochotę na przeżycie nie zapomnianych wrażenie w naszym Parku Rozrywki. Jest to jedno z tych miejsc, gdzie po przekroczeniu bramy wjazdowej można zapomnieć się w krainie western City i świecie Indian. Dzięki wiosce indiańskiej zapomnieć o codziennych troskach i oddać się zabawie.
"Dziki Zachód" jest idealnym miejscem dla spragnionych przygód w stylu western, miejscem gdzie można spotkać prawdziwych kowboi, odwiedzić saloon z kowbojskim jedzeniem, zobaczyć westernowe show, napad na bank, pokazy kaskaderskie. Zapraszamy Państwa do największego Parku Rozrywki na pomorzu zachodnim w stylu western. Tylko u nas niezapomniane wrażenia i ogrom rozmaitych atrakcji dla każdego. A to wszystko w cenie jednego biletu! Satysfakcja gwarantowana :)
Park Rozrywki Dziki Zachód w Zieleniewie jest rodzinnym parkiem rozrywki w klimacie western. W Parku znajdują się wiele atrakcji dla dzieci jak i dorosłych, baza gastronomiczna. Codziennie w sezonie wakacyjnym odbywają się pokazy konne oraz rozgrywana jest scenka westernowa "Napad na bank". Dobrze na wizytę w naszym Parku przeznaczyć ok 4-5 godzin. Dla braci rowerowej mamy w swojej ofercie przejażdżkę jedynym w Polsce "rowerem w chmurach", czyli jazda rowerem na linie zawieszonej 4m nad ziemią. Park czynny codziennie w godzinach 10.oo-18.oo. Szczegółówe informacje na www.dzikizachod.com.pl. W cenie biletu ponad 20 atrakcji (z wyłączeniem strzelnicy pneumatycznej).
Atrakcje dostępne na terenie Parku Rozrywki "Dziki Zachód" w Zieleniewie:
• zwiedzanie miasteczka i wioski indiańskiej
• mini zoo a w nim: lemury, renifery, lamy, wiewiórki, emu, króliki, osły, owce i wiele innych.
• przejażdżka na koniu, dla najmłodszych na kucyku
• karuzela
• byk rodeo
• strzelanie z łuku
• labirynt
• bizon, na którego można się wspinać
• przejażdżka drezyną
• autodrom
• makieta dzikiego zachodu
• beczka śmiechu
• rower na linie
• przejażdżka wojskowym Hummerem
• crazy carty
• quady
• miasteczko ruchu drogowego
• beczkowóz
• mrowisko
• formuła f1
• place zabaw
• pokazy artystyczne
• kolejka elektryczna

Plac rekreacyjny przy ul. Konopnickiej
Laureat konkursu na Najlepszą Przestrzeń Publiczną Województwa Zachodniopomorskiego 2016. Charakterystycznym elementem tego miejsca jest fontanna w kształcie koła z 3 strażakami naturalnej wielkości odlanymi w brązie, nawiązującymi do wybuchu ropy naftowej w 1980 r. Znajduje się tu również plac zabaw dla dzieci w kształcie statku oraz zadaszone ławostoły.

Pomnik - rzeźba Macierzyństwo
Ponad trzymetrowej wysokości rzeźba z piaskowca jest cennym przykładem sztuki nowoczesnej lat 60. XX wieku. Macierzyństwo jest autorstwa Aliny Ślesińskiej, choć bywa to niekiedy podważane i przypisywane jej imienniczce Alinie Szapocznikow. Obie nieżyjące już artystki osiągnęły swego czasu uznanie światowe i rywalizowały ze sobą o miano numeru "jeden" polskiego rzeźbiarstwa. Ta dyskusja o autorstwie wpisuje się w legendę pomnika i bardziej zwraca na niego uwagę.

Pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego
Popiersie Marszałka otacza skrzydłem, jak sztandarem, orzeł w koronie. Ta rzeźba wykonana z brązu ustawiona jest na prawie półtorametrowym, granitowym cokole. Od czasu wmurowania kamienia węgielnego do odsłonięcia w roku 2003 minęły cztery lata. Pomnik stał się miejscem świętowania przez kołobrzeżan rocznic patriotycznych 11 listopada. Autorami projektu są Ryszard Gryczko - inicjator budowy oraz Romuald Grodzki. Odlew wykonał rzeźbiarz Romuald Wiśniewski.

Pomnik Poległych w Walkach o Kołobrzeg
Pomnik Poległych w Walkach o Kołobrzeg został odsłonięty 18 marca 1948 roku, w trzecią rocznicę zakończenia walk o miasto i jest pierwszym w powojennym Kołobrzegu pomnikiem. Wybudowano go na miejscu niemieckiego, z wykorzystaniem tego samego kamiennego nasypu jako cokołu. Kamienie zasłaniają ceglany fundament, który konstrukcyjnie utrzymuje obelisk z orłem. Prosty betonowy obelisk ponad dwumetrowej wysokości wieńczy, także wykonany z betonu, orzeł z rozpostartymi skrzydłami. Poniżej znajduje się tablica z ułożonym w trzech wierszach napisem: "Poległym w walkach o wyzwolenie Kołobrzegu w marcu 1945". Całość ma ponad 6 metrów wysokości. W bitwie o Kołobrzeg zginęło 1200 żołnierzy I Armii Wojska Polskiego.

Przystań kajakowa "Wodnik"
Przystań kajakowa w Karlinie usytuowana jest nad rzeką Radwią, przy moście kolejowym. Nadaje to temu miejscu stylowy i urokliwy charakter. Karlińska przystań „ Wodnik” to obiekt pozwalający na kompleksowa obsługę ruchu turystycznego. Przystań wyposażona jest w pełen węzeł sanitarny, miejsce do biwakowania, 10 miejsc postojowych, 5 stanowisk dla karawaningu, dwa pomosty do cumowania kajaków oraz hangar na kajaki, 1.100 m 2 plaży piaszczystej oraz 2.500 m2 plaży trawiastej, nie licząc 150 m2 piaszczystych pobrzeży. Dzieci swoje zadowolenie znajdą na placu zabaw o powierzchni 320 m2, oraz boisku do siatkówki przy którym znajdują się trybuny z ławkami dla kibiców. Świetna alternatywa do biwakowania to teren do grillowania oraz 23 ławki parkowe.
Jest to doskonałe miejsce na krótki odpoczynek i regenerację sił podczas wycieczki rowerowej.

Przystań kajakowa w Białogardzie
Przystań kajakowa w Białogardzie to teren rekreacyjny ogólniedostępny z miejscem na bezpłatny nocleg pod namiotem lub w kamperze. Na miejscu znajduje się parking dla pojazdów, stojaki dla rowerów, wiaty piknikowe ze stołami i ławkami, miejsce na ognisko, miejsca biwakowania, pomost spacerowy, pomost pływający, toaleta publiczna oraz prysznic. Toaleta i prysznic w sezonie są otwarte 24 godziny na dobę.
Korzystanie z urządzeń zapewniających dostęp do energii elektrycznej i wody poprzez słupki zasilania jest nieodpłatne. W celu zapewnienia dostępu ze słupków zasilania w miejscach biwakowania należy skontaktować się z administratorem, który udostępnia żetony umożliwiające dostęp czyli Białogardzki Ośrodek Sportu i Rekreacji Sp. z o.o., ul. Moniuszki 49, 78-200 Białogard, tel. 94 357 99 00.
Oprócz tego przy zadaszonych wiatach znajdują się słupki z możliwością ładowania sprzętu elektonicznego poprzez indukcję (telefon) oraz poprzez wyjście USB.

Punkt Informacji Turystycznej w Karlinie
Punkt Informacji Turystycznej w Karlinie działa w strukturach Referatu Promocji i Rozwoju Gospodarczego Urzędu Miejskiego. Oprócz kompleksowych informacji na temat atrakcji Gminy Karlino i najbliższej okolicy, turysta może otrzymać w Centrum darmowe ulotki, mapy, foldery, przewodniki. Pracownicy Centrum informują również o okolicznych imprezach i wydarzeniach kulturalnych i sportowych. Poza tym można tu uzyskać informacje o bazie noclegowej i gastronomicznej okolic Karlina. Uzyskamy tu informacje o istniejących w regionie szlakach pieszych i ścieżkach rowerowych.
W sezonie letnim (01.06-31.08) dodatkowo działa punkt informacji na przystani kajakowej "Wodnik" (ul. Nadbrzeżna 1) , który jest czynny codziennie w godzinach od 10.00 do 18.00.
Informacje udzielane są w języku polskim i angielskim.

Radew
Radew jest prawobrzeżnym dopływem rzeki Parsęty. Swoje źródło ma pod Żydowem, następnie przepływa przez Pojezierze Bytowskie i przez jezioro Kwiecko. Poza tym płynie przez jeziora: Hajka i jezioro Rosnowskie. Ujście rzeki znajduje się w Karlinie, gdzie wpada do Parsęty. Radew przepływa przez następujące miejscowości: Żabiniec, Bobrowo, Mostowo, Rosnowo, Niedalino, Wronie Gniazdo, Białogórzyno, Nosowo, Parsowo, Karlino. Ma trzy lewe dopływy: Chotla, Chociel i Bielica oraz jeden prawy – rzeka Czarna. Radew objęta jest obszarem ochrony oraz obszarem Natura 2000. Na rzece znajdują się również elektrownie wodne, w tym w: Rosnowie, Niedalinie i Karlinie. Jest świetnym miejscem do uprawiania kajakarstwa oraz wędkarstwa. Można tu łowić następujące ryby: miętusy głowacze, jelce, pstrągi, trocie, łososie, strzeble, okonie oraz szczupaki. Rzeka jest spokojna i malowniczo położona, stanowi więc doskonałe miejsce dla spływu kajakowego.

Scena plenerowa RCK - Regionalne Centrum Kultury im. Zbigniewa Herberta w Kołobrzegu
Adresy do korespondencji w sprawie Przeglądów: Mateusz Prus Regionalne Centrum Kultury w Kołobrzegu im. Zbigniewa Herberta ul. Solna 1 78-100 Kołobrzeg dopisek: Przegląd RoCKowy tel. 691 813 803 m ateusz.prus@rck.kolobrzeg.eu

Spichlerz
Budynek spichlerza pochodzi z końca XIX w. Spichlerz jest budowlą ryglowo-murowaną, w stylu neogotyckim. Jest on jednym z charakterystycznych elementów miasta. Zdobi większość rycin, obrazów i pocztówek. Budynek spichlerza jest czterokondygnacyjny o wymiarach 47,5 x 13 m, pokryty wysokim dwuspadowym dachem. Budynek jest nieotynkowany. Budowlę założono na planie prostokąta. Parter osadzony na kamiennym cokole jest murowany z cegły ceramicznej. Ściany górnych kondygnacji zbudowane są w konstrukcji ryglowej z ceglanym wypełnieniem. Szkielet budynku posiada w narożnikach i pośrodku ścian zastrzały.  Na konstrukcji widoczne są znaki ciesielskie. Elementy drewniane w budowli zostały połączone wpustami prostymi lub ukośnymi oraz zamkami z zazębieniem. W szczytach dwuspadowego dachu znajdują się tzw. wiatrówki. Nad dachem góruje neogotycka wieżyca. Wewnątrz spichlerza zachowały się stropy belkowe oraz dwa rzędy słupów z podciągami. Po wojnie budynkiem zarządzało Państwowe Gospodarstwo Rolne, które przeznaczyło spichlerz na magazyn zboża. Użytkowano go do 1989 r.
Obecnie spichlerz znajduje się w rękach prywatnych. Właściciel planuje tam urządzić hotel, który będzie częścią większej całości, w skład której będą wchodzić wszystkie zabudowania w otoczeniu Wyspy Biskupiej. W chwili obecnej obiekt można oglądać z zewnątrz, wstęp na jego teren jest zabroniony. Budowla czeka na generalny remont i dostosowanie jej do nowych potrzeb.

Stare miasto
Stare miasto w Karlinie stanowi centrum. Znajduje się tu ratusz, kościół oraz kilka zabytkowych kamienic. Obecnie rynek zwany jest placem Jana Pawła II.
Wygląd starego miasta zmieniał się przez wieki. W szczególności zmianom ulegał budynek karlińskiego ratusza. Świadkiem historii Karlina jest również kościół z 1510 roku. Ciekawą historię ma również dom przy ulicy Plac Jana Pawła II 17, zwany "domem Napoleona". Nazwa jest myląca, historia tego miejsca nie ma żadnego związku z Napoleonem. Stacjonował tu jednak jeden z generałów cesarza - generał Parma.

Szkolne Schronisko Młodzieżowe
Szkolne Schronisko Młodzieżowe w Starym Borku znajduje się w Gminie Kołobrzeg, gdzie rowerzyści znajdą tutaj cztery wyjątkowe trasy rowerowe o różnym stopniu trudności, nawierzchni. Łączna długość tras to 144 km wytyczonych szlaków rowerowych. Wzdłuż schroniska biegnie "Szlak Ku Słońcu" - jest to szlak przyrodniczo - historyczny liczący 33 km, pełen malowniczych krajobrazów idealny na rodzinne wyprawy rowerowe. Pozostałe trasy to: "Szlak Bocianich Gniazd", "Międzynarodowy Szlak Nadmorski R10" i "Szlak Wokół Jeziora Resko Przymorskie". Więcej informacji na temat powyższych szlaków znajduje się na stronie Gminy Kołobrzeg. Schronisko otoczone jest dużą ilością zieleni, można tu odpocząć w ciszy i w spokoju wśród Natury 2000. Schronisko oferuje: pokoje z umywalkami (wc i prysznice na korytarzu), pokoje z łazienkami, kuchnię i jadalnię dla turystów indywidualnych, kuchnię i stołówkę zbiorowego żywienia, boiska, plac zabaw, świetlicę, WiFi, bezpłatny parking, stojak na rowery, wypożyczalnię rowerów, garaż na rowery, miejsce do wysuszenia ubrań, pralnię, miejsce na grill, ognisko. Obiekt znajduje się 2,8 km od plaży w Grzybowie. Jest to jedna z najpiękniejszych plaż polskiego wybrzeża. Szeroka, czysta, piaszczysta plaża oraz czyste i ciepłe wody Bałtyku zachęcają do kąpieli słonecznych oraz morskich. Przy plaży na wydmach rosną lasy sosnowe tworzące unikalny mikroklimat dobroczynnie wpływający na nasze drogi oddechowe.

Wanta
Wanta Kołobrzeg oferuje Państwu noclegi w apartamencie z antresolą w bardzo spokojnej, wschodniej dzielnicy Kołobrzegu. Apartamenty posiadają taras z widokiem na rozległe łąki.
Na terenie obiektu znajduje się prywatny parking.
Apartamenty wyposażone są w bezpłatne Wi-Fi, telewizor z płaskim ekranem, prywatną łazienkę z prysznicem i suszarką do włosów oraz aneks kuchenny. W aneksie znajduje się lodówka, płyta kuchenna, toster oraz wszystkie akcesoria niezbędne do przygotowania posiłku.
Ponadto do dyspozycji gości udostępniony jest kamienny grill ogrodowy.

Winnica Wine&Tennis
W znajdującej na Pomorzu Środkowym winnicy Wine&Tennis wino łączy się ze sportem.
Winnica położona jest w dwóch lokalizacjach. Pierwsza znajduje się w Koszalinie, w bezpośredniej okolicy Góry Chełmskiej, druga zaś w Rościnie w okolicach Białogardu.
Winnica powstała z pasji do winorośli, polskiego wina oraz jako uzupełnienie życiowych zainteresowań jej właścicieli - Tomasza Sobczyka i jego żony Emilii (tenis ziemny, hodowla psów rasy Jack Russell Terrier).
Ich przygoda z winiarstwem zaczęła się od win owocowych z upraw z przydomowego ogrodu.
Winnica prowadzona jest w sposób całkowicie ekologiczny. W przyszłości planowane jest zwiększenie powierzchni upraw w Rościnie, jak również przeniesienie w to miejsce samej winiarni.
Jak sama nazwa winnicy wskazuje można się tu nauczyć i pograć w tenisa ziemnego, a nawet wziąć udział w turniejach.