BRAK PRZEJAZDU! Zniszczony most na Inie, na odcinku Sławęcin - Nosowo
Zniszczony w wyniku pożaru most na Inie, na odcinku Sławęcin - Nosowo.
Most znajduje się w przebiegu drogi powiatowej. Powiat przystępuje do opracowania dokumentacji na nowy obiekt. W związku z tym utrudnienia na trasie mogą potrwać nawet kilka lat do zakończenia budowy nowego mostu.
Objazd wyznaczony dostępnymi drogami gruntowymi o słabych nawierzchniach. Odcinki piaszczyste i błotniste w zależności od pory roku i prac gospodarczych w lesie.
Data dodania: 12.05.2025 r.

Choszczeńska Aleja Gwiazd
Aleja Gwiazd Kolarstwa Polskiego została otwarta w czerwcu 2002. Pomysł zainicjowali w 2000 roku Zbigniew Strużyński i Jan Szymkiewicz, a decyzję o jego realizacji podjął Jan Kiela, ówczesny burmistrz Choszczna. Pomnik odsłonięto przy okazji XXVIII ogólnopolskiego kryterium kolarskiego o memoriał red. Zygmunta Weissa. Znajdują się na niej odciski dłoni wielu sławnych i uznanych kolarzy, m.in.: Janusza Kierzkowskiego, Ryszarda Szurkowskiego, Stanisława Szozdy, Janusza Kowalskiego, Mariana Więckowskiego,Stanisława Królaka, Lecha Piaseckiego, Czesława Langa i Zenona Jaskuły oraz symboliczna tablica z pękniętą dłonią nieżyjącego już Joachima Halupczoka. Nad całością widnieje tablica poświęcona patronowi kolarskiego memoriału, red. Zygmuntowi Weissowi.
Aleja Gwiazd Kolarstwa ma bardzo ciekawy kształt, ponieważ... nie jest aleją. Jest zbudowana jako swoista ściana pamięci. To wysoki mur, na którym znajduje się tablica pamiątkowa i odbite dłonie. Po jednej stronie góra zwieńczona jest herbem Choszczna. Pozostałe prawie 30 pustych miejsc czekają na wypełnienie wybitnymi, kolarskimi dłońmi.
Autorem projektu alei jest pan Dariusz Łącki z Choszczna, a autorem podobizny Zygmunta Weissa jest choszczeński rzeźbiarz, pan Zygmunt Sitko.
Aleja powstała, ponieważ w Choszcznie odbywały się w od lat 70-tych wyścigi kolarskie,  a jako że stawały się coraz bardziej popularne, przyjeżdżali na nie coraz częściej znamienici kolarze.

Drzewko Przyjaźni
Drzewko Przyjaźni gmin partnerskich Choszczna. Zasadzone w 2011 roku wspólnie przez gimnazjalistów z Choszczna i młodzież niemiecką z Furstenwalde. Poza Furstenwalde w Niemczech, gminami i miastami partnerskimi Choszczna są:
Biała Spiska - Słowacja,
Olita - Litwa,
Weststellingwerf - Holandia,
Wunsftorf - Niemcy.
Drzewkiem Przyjaźni jest czerwony buk.

Fontanna na Rynku
Fontanna znajduje się na środku placu Jana Pawła II. Jest okrągła, a pośrodku znajduje się trzynaście ramion - dysz, z których do środka tryska woda. Środkiem fontanny są skomponowane ze sobą wyrzeźbione owalne kształty.

Gazownia
Gazownia w Choszcznie została uruchomiona pod koniec XIX wieku. Na jej kompleks składają się właściwy budynek gazowni oraz dom administracyjno-mieszkalny. Obiekt nie pełni obecnie swojej pierwotnej funkcji. Można go zobaczyć jedynie z zewnątrz.

Kolejowa Stacja Rowerowa przy Izbie Pamięci w Ińsku

Kościół filialny pw. Matki Boskiej Różańcowej
Pierwotna, ryglowa budowla pochodziła z XVII w., została jednak rozebrana w 1986 r. wskutek zniszczenia. Pozostała jedynie drewniana, wolnostojąca, szkieletowa wieża z przełomu XVII i XVIII w., zwieńczona spiczastym hełmem. Znajduje się w niej dzwon z 1911 r. Dzwonnica wpisana jest na listę zabytków. Na miejscu dawnego kościoła w 1986 r. wzniesiono nowy budynek.
Kościół poświęcony w 1952 r. Należy do Parafii pw. św. Anny w Długiem.

Kościół filialny pw. MB Ostrobramskiej
Późnogotycki kościół wzniesiony w 1521 r. z kamienia polnego i cegły. Wieża z 1695 r., drewniana, w konstrukcji szkieletowej.
Kościół poświęcony 24 IX 1945 r. Należy do Parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Piaseczniku.

Kościół filialny pw. św. Franciszka z Asyżu
Kościół filialny pw. św. Franciszka z Asyżu wzniesiony został z kamieni polnych oraz cegły pod koniec XV w. Jest to budowla późnogotycka. W XIX w. został przebudowany portal południowy kościoła na okrągłołukowy w ostrołukowej niszy. Szczyt wschodni udekorowany jest blendami i sterczynami. W czasie II wojny światowej świątynia została zniszczona. Jej odbudowa rozpoczęła się dopiero w 1982 r. i trwała sześć lat. Teren kościoła otaczają fragmenty kamiennego muru z gotycką bramką z XV-XVI wieku. Wnętrze świątyni zdobią rzeźby i malowidła z wizerunkami świętych.
Poświęcony 5 X 1986 r. Należy do Parafii pw. MB Nieustającej Pomocy w Suchaniu.

Kościół filialny pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Świątynia wybudowana została ok. 1600 r. z kamienia polnego i cegły. Do korpusu nawowego dobudowano od zachodniej strony wysoką wieżę z cegły.
Wewnątrz należy zwrócić uwagę na piękną, zabytkową ambonę z ok. 1735 r. Mocny akcent w przestrzeni sacrum stanowi wyjątkowy ołtarz, który powstał w 1722 r.
Kościół poświęcony 29 VI 1946 r. Należy do Parafii pw. św. Michała Archanioła w Dobrzanach.

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Gotycki kościół został wzniesiony w I poł. XIV w. W 1350 r. ufundowano ołtarz główny. W XVI w. w Choszcznie wzrosły wpływy zwolenników Marcina Lutra. Szybko przejęli oni świątynię i w latach 1536-1537 przysposobili ją do im właściwego obrządku. Główna zmiana polegała na budowie empory, którą w XIX w. przebudowano. W latach 1859-1862 miały miejsce kolejne zmiany i przebudowy - zrekonstruowano wtedy sklepienia gwiaździste i krzyżowo-żebrowe w prezbiterium, zainstalowano nowe zworniki, dobudowano dwuprzęsłową zakrystię, otynkowano ośmioboczne filary i ozdobiono je głowicami roślinnymi, a główny portal zyskał nowe profile.
Świątynia jest trójnawową halą z prezbiterium zamkniętym trójboczną ścianą. Ucierpiała znacznie w 1945 r. podczas oblężenia miasta, lecz stopniowo dzięki pracom konserwatorskim odzyskała swój blask. Wewnątrz warto zwrócić uwagę na zabytkowe elementy: gotyckie sedilla przy południowej ścianie prezbiterium, płaskorzeźbę z wizerunkiem Chrystusa Ukrzyżowanego na drzewie Jessiego z 1350 r., epitafium z XVI i XVIII wieku, belkę tęczową i chrzcielnicę z XIX w.
Kościół poświęcony: 8 XII 1948 r.

Kościół parafialny pw. św. Jana Kantego
Kościół powstał w XIII w. z ciosanego kamienia polnego, zniszczony w 1945 r. Odbudowany w latach 1980-1983. Wieża odbudowana w latach 1996-1997. Poświęcony 30 IV 1983 r.

Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła
Kościół znajduje się w miejscu wcześniejszej świątyni średniowiecznej. Salowa budowla wzniesiona została z cegieł, na planie prostokąta. Wnętrze jest przestronne i jednolite architektonicznie. Nad nawą główną zauważyć można fresk z Ostatnią Wieczerzą. Centralny punkt stanowi zamknięte prostą ścianą prezbiterium z ołtarzem i tabernakulum. Wnętrze oświetlają okna z kolorowymi witrażami, z wizerunkami papieża Jana Paweła II i prymasa Augusta Hlonda.
Kościół poświęcony 23 IX 1946 r.

Kościół pw. Matki Boskiej Bolesnej
Kościół wzniesiono pod koniec XV w. W XIX w. bryła została przedłużona o 7 m i przebudowano otwory okienne. Portal natomiast pozostaje w stanie pierwotnym w ścianie południowej. W kościele znajdują się ambona oraz chrzcielnica manierystyczne z XVI wieku. Natomiast na zewnątrz – dzwonnica oraz pomnik poległych w I wojnie światowej.
Poświęcony: 6 VI 1954 r. Należy do Parafii pw. św. Anny w Długiem.

Kraina Choszcza

Letnisko Wisola

Lipa Siedmiu Braci
Lipa Siedmiu Braci to wyjątkowy okaz lipy drobnolistnej. Swoją wyjątkowość zawdzięcza dwóm aspektom - imponującym rozmiarom oraz legendzie, która ściśle wiąże drzewo z powstaniem miasta Choszczno.
Jak mówi legenda, lipę zasadził Choszcz - założyciel miasta wraz z jednym z sześciu swoich braci. Drzewo miało być symbolem i gwarancją, że w mieście zawsze będzie panował spokój, a mieszkańcy będą żyć w dobrobycie.
Z lipą związana jest także druga opowieść, dotycząca potopu szwedzkiego. Mówi ona, że odpoczywał pod nią sam hetman Stefan Czarniecki wraz ze swoją armią. Stąd często nazywana jest Lipą Czarnieckiego. Uważane jest to jednak za błąd przez rodowitych mieszkańców - dbają o to by opowieść o siedmiu braciach była uznawana za jedyną właściwą i poprawną.
Jeszcze do niedawna, a dokładnie do roku 2008, pomnik tworzyły dwa zrośnięte ze sobą pnie. Niestety, drzewo zostało zniszczone na skutek podpalenia. Przy akcji ratowniczej trwającej ponad 6 godzin, brały udział 4 jednostki staży pożarnej. Nie udało się jednak uratować drzewa w nienaruszonej formie, gdyż ogień szybko się rozprzestrzeniał wewnątrz pustego pnia. Po tym jak pożaru nie można było ugasić w tradycyjny sposób, strażacy podjęli decyzję o odcięciu palącego się pnia. Aktualnie pomnik stanowi jeden pień o wymiarach 460 cm w obwodzie. Pień, który został usunięty mierzył w obwodzie aż 760 cm. Wysokość drzewa wynosi 22 m, a jego wiek szacowany jest przez specjalistów na ponad 300 lat.
Lipa Siedmiu Braci, choć straciła na wartości wizualnej, nadal cieszy się dużą popularnością wśród mieszkańców i turystów. Zabezpieczone pozostałości po zrośniętych lipach wciąż są odwiedzane, podziwiane i traktowane jako symbol miasta.

Obwarowania miejskie
Obwarowania miejskie w Choszcznie zostały wzniesione na przełomie XIV i XV wieku. Do dzisiaj zachowały się tylko fragmenty murów. Mury wykonane były z kamienia i cegły, a ich długość wynosiła 1600 m. Wzmocnione były systemem wałów i fos. Północną stronę chroniły mokradła.
Obwarowania miejskie posiadały trzy bramy, siedem baszt i 36 czatowni. Bramy znajdowały się przy głównych wjazdach do miasta. Od zachodu znajdowała się Brama Kamienna (wyjazd w kierunku na Barlinek i Myślibórz). Od południowego wschodu Brama Wysoka (wyjazd w kierunku Dobiegniewa). Brama Młyńska znajdowała się od północy (wyjazd w kierunku Stargardu).
W pierwszej połowie XVIII wieku podjęto decyzję o rozbiórce systemu obronnego. Rozebrano trzy bramy, zaczęto zasypywać fosy i niwelować wały. Wówczas powstał pomysł, żeby te tereny przekształcić w tereny rekreacyjne. Na obszarze po zachodniej i południowej stronie murów urządzono park (obecnie Park Moniuszki) i tereny rekreacyjno-sportowe. Na wale południowym, wzdłuż ulicy Piastowskiej, założono aleję spacerową, która nosi nazwę Wały Piastowskie.
Do czasów obecnych zachowały się jedynie niewielkie fragmenty średniowiecznego muru miasta. Istnieje spora część muru północnego oraz cząstki muru południowego i zachodniego. Z rozebranych bram pozostała okrągła budowla - rondel przedramienia Bramy Kamiennej - Barbakan. Do dzisiaj zachowały się w nim otwory strzelnicze i fryz z czarnych cegieł. Barbakan znajduje się na rogu ul. Piastowskiej i ul. Wolności, jest to siedziba Rady Miejskiej.

Plaża wiejska nad jeziorem Wapnickim
Plaża we wsi Wapnica nad jeziorem Wapnickim wyposażona jest w pomost, ławostoły oraz wiatę.

Pomnik "Odwrócona karta historii"
Pomnik upamiętnia jeńców obozu Oflag IIB Arnswalde. Oprócz nazwy "Odwrócona Karta Historii" funkcjonuje również (i tak jest opisywany na mapach) nazwa Pomnik Pamięci Jeńców Oflagu II B Arnswalde.
Obóz powstał w roku 1939 w Choszcznie, na bazie koszar niemieckiego 3 batalionu 25 pułku piechoty zmotoryzowanej i 3 dywizjonu 2 pułku artylerii zmotoryzowanej. Na obóz składały się cztery dwupiętrowe bloki, sala gimnastyczna, dwa budynki administracyjne, cztery garaże, duży plac apelowy. Teren ten ogrodzono podwójnym płotem kolczastym o wysokości. 2,5 m i szerokości 1,5 m.
Jeńcami byli głównie oficerowie, a wśród znanych wojskowych, przez jakiś czas w obozie był przetrzymywany major Henryk Sucharski, obrońca Westerplatte.
Pomnik w swym wyglądzie jest bardzo prosty, a przez to wymowny. Jest to trójkąt, ustawiony na jednym z boków kąta prostego. Kąty, które znajdują się przy ziemi są zaokrąglone i wycięte w ten sposób, że pomnik wygląda jak żagiel. Obok został postawiony krzyż.
Pomnik powstał i został odsłonięty w 1984 roku.
Dla zainteresowanych - kopalnią wiedzy na temat obozu jest strona http://oflag2b.choszczno.biz/ utworzona przez podpułkownika Andrzeja Szutowicza oraz książka "Oflag II B Arnswalde" Józefa Bohatkiewicza, byłego jeńca tego obozu.

Pomnik Carla Sonnenburga
Carl Sonnenburg był działaczem społecznym, zamordowanym przez nazistów.
Pomnik ma formę nagrobka i jest umieszczony w miejscu mordu.Na pomniku Carl Sonnenburg określany jest jako przywódca ruchu robotniczego i spółdzielczego.
Urodził się 30 maja 1882 roku. Mieszkał w Choszcznie (wtedy Arnswalde), w biednej rodzinie. Miał czworo rodzeństwa. Gdy skończył 14 lat, zdał egzamin na murarza. Wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec.
Ożenił się w 1905 r. Zamieszkał przy Fischerstrasse 6, gdzie zbudował dom. W 1914 roku wstąpił do wojska, gdy wybuchła I wojna światowa. Brał udział w walkach, dostał się do niewoli, z której udało mu się uciec, i znów walczył za swój Vaterland.
Po wojnie wrócił do Choszczna i włączył się w działalność polityczno-społeczną. Stworzył organizację, która w ciężkich powojennych czasach zaopatrywała niemal trzecią część mieszkańców w najtańsze produkty spożywcze. Przy tzw. Żydowskiej Górze (obecnie Miejskiej Górze) współorganizował festyny dla dzieci, połączone z dokarmianiem. W 1924 roku był członkiem zarządu miasta i doradcą w zakresie budownictwa. Uczestniczył w wielu przedsięwzięciach, zmieniających wygląd miasta, m.in. w budowie łaźni miejskiej, obiektów sportowych, parku z pomnikiem poległych w pierwszej wojnie.
Udzielał się społecznie także poza Choszcznem, należał do Rady Przysięgłych Sądu w Landsbergu, dzisiejszym Gorzowie Wielkopolskim.
Jeszcze przed II wojną światową, 14 kwietnia 1933 roku, został podstępnie wywabiony z domu i bestialsko zamordowany. Pozostawił żonę i czworo dzieci. Jego pogrzeb uznany został za jedną z największych uroczystości pogrzebowych w historii miasta.
Zadaniem pomnika jest przypominanie o pamięci Carla Sonnenburga i ostrzeganie przed faszyzmem.

Pomnik Jana Pawła II
Pomnik został odsłonięty w 2008 ku czci papieża Jana Pawła II. Przedstawia, wykonaną z brązu, stojącą postać z uniesioną prawą ręką i pastorałem w ręce lewej. Pomnik powstał z inicjatywy komitetu społecznego mieszkańców, który przeprowadzał zbiórkę publiczną. Projektantem pomnika jest prof. Czesław Dźwigaj z Krakowa.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Stare Miasto
Historia Choszczna sięga XIII wieku. W roku 1284 r. miasto otrzymało przywilej lokacyjny. Pod koniec XIII w. miasto miało powierzchnię 24 ha. Rozplanowane było w układzie równoleżnikowym. Miało kształt półowalu. Podzielone Było na cztery kwartały z placem rynkowym w centralnym punkcie. W XIV i XV wieku miasto przeżywało rozkwit gospodarczy i polityczny. Wówczas zabudowę miasta tworzyły: czworoboczny rynek, plan czterech ulic głównych i poprzecznych oraz system fortyfikacji. Na rynku znajdował się kościół parafialny z cmentarzem, ratusz, dom handlowy, kramy i jatki. System obronny miasta tworzyły mury kamienno-ceglane, 36 czatowni, 5 baszt obronnych i 3 bramy: Wysoka, Młyńska i Kamienna.
Podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648) miasto uległo znacznemu zniszczeniu. Z dawnej zabudowy zostały tylko obwarowania miejskie. Odbudowując miasto po wojnie rozgęszczono jego zabudowę i wybrukowano główne ulice. Pod koniec XVIII wieku powstały pompy uliczne. Do XIX wieku zabudowa miejska lokalizowana była w obrębie murów i przedmieść przed bramami miejskimi. W latach 20-30-tych XX wieku powstała zabudowa ulic wytyczonych na południe od starego miasta.
Kiedy w lutym 1945 roku Choszczno zostało zdobyte przez wojska radzieckie zniszczeniu uległo 1345 budynków - ponad 80% zabudowy. Najbardziej ucierpiało stare miasto. Żmudna odbudowa miasta trwała do lat 60-tych. Z przedwojennej architektury zachowało się zaledwie kilka obiektów, to m.in. kościół farny, barbakan, połowa wieży ciśnień, dworzec, resztki muru miejskiego. W 1984 roku Choszczno obchodziło 700-lecie założenia miasta. Teren starego miasta jest wpisany do rejestru zabytków.

Wieża ciśnień
Wodociągowa wieża ciśnień w Choszcznie została wzniesiona w 1903 roku. W czasie II wojny światowej wieża została niemal całkowicie zniszczona. Uratował się tylko murowany trzon wieży. W latach pięćdziesiątych XX wieku wieżę odbudowano. Do odbudowy wieży wykorzystano beton i żelbeton. W rezultacie utworzyło to kontrastowe połączenie z oryginalnym trzonem wieży. Zmieniono też pierwotny, urokliwy kształt wieży. Obecnie wieża pełni funkcje użytkowe, w jej wnętrzu znajduje się apteka. Na potrzeby apteki na parterze wieży dobudowano dodatkowe pomieszczenie przeznaczone na zaplecze.
Wieża ma wysokość 32 m, do 13 m sięga oryginalny trzon wieży. Niedawno elewacja wieży została odświeżona. Wieża jest ciekawym obiektem, warto ją zobaczyć zwiedzając Choszczno. Można ją oglądać z zewnątrz.

Willa przy ul. Niedziałkowskiego
Budynek został wzniesiony po 1910 roku, w stylu wczesnego modernizmu z elementami neobaroku i neorenesansu.
Po II wojnie światowej budynek był siedzibą różnych urzędów, aż do lat 80-tych XX wieku, kiedy został przekazany szpitalowi. Początkowo w budynku mieściła się administracja szpitala, a w 1995 roku został przeznaczony na oddział rehabilitacji.
Bryła budynku jest nieregularna, asymetryczna i silnie rozczłonkowana. Jest to budynek parterowy z użytkowym poddaszem. W elewacji frontowej i tylnej posiada szeroki ryzalit, a w elewacji północnej znajduje się ryzalit wąski. Korpus główny oraz frontowy i tylny ryzalit nakryte są osobnymi wysokimi dachami mansardowymi, wieńczącymi naczółkowe szczyty fasady oraz elewacji tylnej i południowej bocznej. Wąski ryzalit elewacji północnej zwieńczony jest wystawką oddzieloną daszkiem od niższej kondygnacji oraz nakrytą niewysokim dachem trójspadowym. Elewacje budynku są asymetryczne, pokryte tynkiem fakturowym. Wejście do budynku usytuowane asymetrycznie po południowej stronie frontowego ryzalitu. Willa posiada bogaty detal architektoniczny, jest zdobiona ornamentami o motywach roślinnych. Okna zdobione są gzymsami i motywami rozet. W elewacji tylnej cztery okna parteru zwieńczone są wspólnym naczółkiem w kształcie „wolego oka”, w którego polu znajduje się owalna tarcza w kształcie litery „K” obramiona rogami obfitości i ornamentami o motywach roślinnych.
Wewnątrz budynku na uwagę zasługują reprezentacyjne schody, zdobione bogatą snycerką, które zachowały się w bardzo dobrym stanie.
Budynek ogólnodostępny.

Zespół Szpitalny
Zespół szpitalny został wybudowany w latach 1904-1935. Tworzą go budynki: budynek główny, dawna pralnia, wieża ciśnień, przychodnia dziecięca, dział techniczny, oddział wewnętrzny. Budynki w większości prezentują styl secesyjny, ale także formy wczesnego modernizmu z elementami neobaroku i neorenesansu.
Budowę szpitala rozpoczęto w 1904 roku, a 3.11.1905 roku nastąpiło jego uroczyste otwarcie. Projektantem budowy był radca budowlany Mettke. Prowadzeniem placówki zajmował się zakon joannitów. Początkowo szpital liczył 30 łóżek. W 1912 roku wzniesiono nowy budynek z przeznaczeniem dla zakaźnie chorych. W latach 1929-1931 szpital rozbudowano, wówczas dobudowano skrzydło, w którym mieścił się blok operacyjny. Po II wojnie światowej na potrzeby szpitala zaadaptowano budynek urzędu skarbowego z 1935 roku i domy mieszkalne oraz wzniesiono nowe budynki.
Teren szpitala porośnięty jest drzewami: dębami, bukami, kasztanowcami, świerkami. Jest to teren odznaczający się dużymi walorami krajobrazowymi dzięki zieleni, zróżnicowanej rzeźbie i widokowi na jezioro.
Obiekt ogólnodostępny.