Залізничний музей під відкритим небом Lubianie

BOK Muzeum Regionalne w Barlinku

Budynek przy ul. Armii Polskiej 18

Buk pospolity

Centrum Informacji Turystycznej

Dom przy ul. 1 Maja 16

Drzewko Przyjaźni

Fontanna na Rynku

Gazownia

Izba Historyczna

Izba muzealna w Czaplinku

Jezioro Barlineckie

Jezioro Byszkowo

Jezioro Krzemienko
Jezioro o powierzchni 19,5 ha w kształcie podłużnym ma charakter jeziora niewielkiego, lokalnego. Głębokość maksymalna jeziora to 18,4 m. Okolice jeziora porastają bujne lasy oraz roślinność wodna, która utrudnia dostęp do linii brzegowej. W okolicach jeziora nie występują ludzkie osady, poza najbliższą wsią Pławno - na północ od jeziora. Oznacza to, że wypoczynek nad jeziorem jest skierowany do osób, które cenią sobie ciszę i spokój, a dzikość i niedostępność terenów nad wodą nie jest dla nich przeszkodą. Brak infrastruktury turystycznej Krzemienko wynagradza swoimi malowniczymi widokami, czystością wody, niepowtarzalnym aromatem leśnego powietrza oraz niezapomnianymi wschodami słońca. Jezioro Krzemienko jest do odwołania wyłączone z możliwości połowu ryb, dlatego należy śledzić komunikaty Gospodarstwa Rybackiego w Czaplinku, zanim wędkarze postanowią wyruszyć na połowy nad ten zbiornik. Obok jeziora przebiega szlak czarny rowerowy „Szlak Lobeliowe Jeziora” o łącznej długości 33,3 km. Łączy on najładniejsze i najczystsze akweny w okolicy i umożliwia turystom podziwianie przepięknych widoków.

Jezioro Machliny Małe (Sołtyskie)

Jezioro Machliny Wielkie

Klasztor pocysterski

Kościół filialny pw. MB Ostrobramskiej

Kościół filialny pw. św. Józefa

Kościół filialny pw. św. Wojciecha Biskupa Męczennika

Kościół filialny pw. Świętej Trójcy

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Kościół parafialny pw. św. Bonifacego

Kościół parafialny pw. św. Jana Kantego

Kościół pw. Matki Boskiej Królowej Polski
Kościół w Mielenku Drawski to najstarszy zabytek w tej miejscowości i jeden z najstarszych i najważniejszych w gminie Drawsko Pomorskie. Bez wątpienia zalicza się on także do najcenniejszych zabytków o konstrukcji szkieletowej Pomorza Zachodniego. Początki świątyni sięgają roku 1662, kiedy to powstała jej nawa. Lecz podobnie jak w innych miejscowościach naszej okolicy, świątynia ta miała swoją poprzedniczkę, która spłonęła w wyniku pożaru wznieconego przez wojska polskie podczas najazdu w roku 1657.  Dzieło odbudowy świątyni zapoczątkował jej patron Hans Georg von der Goltz, który zlecił je niejakiemu mistrzowi Danielowi, o czym dowiadujemy się z zachowanej do dziś inskrypcji na wschodniej elewacji kościoła. Podobnie jak większość kościołów zorientowano ją na osi wschód-zachód, z ołtarzem usytuowanym po wschodniej stronie. Nawę w drewnianej konstrukcji szkieletowej wzniesiono na ceglanym cokole. Tak zwane fachy zostały wypełnione cegłą, która jak wskazały badania konserwatorskie, była pierwotnie otynkowana. Najbardziej pierwotną, tj. nieodbiegającą wyglądem od roku 1662, formę architektoniczną prezentuje dziś elewacja wschodnia z dwoma symetrycznie umieszczonymi oknami w górnej części elewacji i wyjątkowo bogatą ciesiółką szczytu. Krzywolinijne belki, zwane zastrzałami,  nawiązują do popularnego w budownictwie ryglowym motywu krzyża św. Andrzeja. Tego typu dekoracje są bardzo rzadkie w architekturze sakralnej Pomorza Zachodniego, a występują w Hesji i Frankonii. Zachowała się również pierwotna forma stropu kościoła, który zbudowany jest z belek podpartych zastrzałami. Obecnie jest on ukryty pod podwieszony sufitem z płyt paździerzowych. Wieża kościoła, dostawiona do elewacji zachodniej, powstała prawdopodobnie dopiero w 2 połowie XVIII wieku, być może w momencie przetopienia jednego z dzwonów w 1786 roku. Kościół ulegał także wielu przekształceniom, których charakter był raczej destrukcyjny. Poza usunięciem rygli w wieży, dość drastycznym zabiegiem dla oryginalnej konstrukcji i wartości zabytkowych obiektu było usunięcie oryginalnej podwaliny nawy i zastąpienie jej murowanym, wysokim cokołem, co miało miejsce już w XX wieku. Na wartości zabytkowej straciły również okna, które miały inne rozmiary, co najwyraźniej widać na ścianie wschodniej. Poza tym okna zdobione były kolorowymi gomółkami oraz kwadratowymi szybkami, które były obecne jeszcze przed 1945 rokiem. Również powojenne remonty nie przysłużyły się wartościom historycznym świątyni. Szczególnego spustoszenia dokonano w latach 70-tych we jej wnętrzu. Przeniesiono wówczas ołtarz ze ściany wschodniej na zachodnią, gdzie wbudowano trójboczną ściankę i urządzono prezbiterium. We wschodniej części z kolei wydzielono niewielką zakrystię, zmniejszając powierzchnię kościoła. Również wtedy zasłonięto oryginalny strop płytami paździerzowymi oraz odeskowano belki zastrzałów i ściągi. Obecnie kościół w Mielenku Drawskim jest w bardzo złym, a nawet katastrofalnym stanie technicznym. Na szczęście już czerwcu 2015 roku rozpoczęto generalny remont kościoła, poczynając od jego wieży. Z zabytkowego wyposażenia kościoła, które przetrwało do dnia dzisiejszego, na uwagę zasługuje w szczególności dzwon znajdujący się pierwotnie w pobliskim Olesznie, zniszczony w pożarze roku 1657 oraz ponownie odlany w 1664 roku. 122 lata później, 22 kwietnia 1786 roku, w Szczecinie ludwisarz Philip Heinrich Paul Schenn przetopił dzwon po raz kolejny czyniąc go jednym z najpiękniejszych dzwonów w Powiecie Drawskim.
Plan nabożeństw: niedz. 12:30. Coroczny odpust kościelny odbywa się 3 maja.

Kościół pw. św. Barbary

Kościół pw. św. Ignacego Loyoli
Kościół p.w. św. Ignacego Loyoli został zbudowany w stylu neogotyckim w 1899 roku. Wcześniej w miejscowości znajdowała się murowana świątynia, która jednak nie była już w stanie pomieścić wszystkich wiernych, w związku z czym w 1897 roku zdecydowano o budowie obecnego kościoła. Wzniesiono go w formie salowej ceglanej i nieotynkowanej nawy z dobudowaną wieżą przy elewacji północnej. Wewnątrz, nad prezbiterium znajduje się sklepienie krzyżowe, natomiast nad nawą drewniany sufit. Na szczególna uwagę zasługuje najstarszy zachowany element wyposażenia, pochodzący zapewne jeszcze ze średniowiecznej świątyni, a mianowicie bezstylowa kamienna chrzcielnica. Pozostałe elementy wyposażenia pochodzą z początków XX w., a należą  do nich: drewniana ambona przyścienna, chrzcielnica, nastawa ołtarzowa, wisząca lampa sześcioramienna, okucia drzwi i belek stropowych, drewniany zydel oraz szafa zakrystyjna. Szczególnie piękne są barwne witraże zamontowane w prezbiterium wraz z jego fundacją. Wykonano je w formie wydłużonego prostokąta zamkniętego ostrym łukiem. Główny witraż przedstawia Chrystusa Zmartwychwstałego, boczne natomiast, w tonacji oliwkowo-turkusowo-niebieskiej, przestawiają rozety kwiatowe przeplecione wstęga tworzącą skomplikowane układy ornamentalne wypełnione płatkami kwiatów. W wieży odnajdziemy dzwon odlany przez Boettgera z Tuczna w 1850 roku, a więc również należący jeszcze do poprzedniej linowskiej świątyni. U góry dzwonu znajduje się piękny pas dekoracji w formie wici roślinnej oraz dużych liściastych palmet. Z jednej strony ujrzymy plakietę z popiersiem Chrystusa niosącego krzyż oraz inskrypcje mówiące o wykonawcy oraz wszystkich ważniejszych osobach w ówczesnej wsi. Przed kościołem znajduje się tablica informacyjna opisująca historię świątyni, do której przytwierdzono część karylionu znajdującego się do drugiej wojny światowej w wieży kościelnej oraz kogut będący niegdyś zwieńczeniem wieży.

Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

Lipa Siedmiu Braci

Miejska (Żydowska) Góra w Choszcznie

Mural Złocieniecki 2017 w Złocieńcu

Młyn Papiernia

Obwarowania miejskie

Ostoja Barlinecka

Park pałacowy
Park pałacowy w Ziemsku to klasyczny przedstawiciel stylu angielskiego, o funkcji krajobrazowej. Charakteryzuje się naturalistyczną formą oraz swobodną kompozycją.
Park powstał w pierwszej połowie XIX wieku, a następnie pod koniec tego wieku został rozbudowany, dzięki czemu aktualny jego obszar to 7,5 ha.
Park odznacza się czytelnym układem, oddzieloną od gęstego starodrzewia polaną oraz brakiem typowo ogrodowej infrastruktury, co jest typowe dla ogrodu angielskiego. Roślinność terenu jest bardzo urozmaicona, występuje tu dużo gatunków krzewów (ok. 30) i drzew (ok. 35). Drzewostan określa się jako mieszany, lecz dominują tu drzewa iglaste, głównie wiązy i świerki. Ciekawym okazem jest rosnąca w centralnej części parku choina kanadyjska, będąca uznana za pomnik przyrody. Obwód drzewa wynosi 285 cm a wysokość 16 m. Na terenie parku rośnie także drugi okaz pomnikowy jakim jest okazały dąb szypułkowy.
W 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej, tereny rolne majątku Ziemsko przetworzono na PGR a sam park został włączony do lasów Nadleśnictwa Drawsko. W latach dziewięćdziesiątych zaprzestano uprawy gruntów co korzystnie wpłynęło na gospodarkę wodną terenu. Brak konserwacji systemu melioracyjnego doprowadził do utworzenia płytkiego zbiornika wodnego niedaleko parku, który aktualnie w połączeniu z leśnymi warunkami obok jest domem dla blisko 40 gatunków ptaków. Spacerując parkiem oraz pobliskimi terenami można zaobserwować między innymi: bociany, łabędzie, bieliki, dzięcioły, gągoły i wiele innych ptaków bytujących tam na stałe lub jedynie w okresie lęgowym.
Przez teren parku poprowadzona jest popularna ścieżka przyrodnicza "Park Ziemsko - Zalewy Studnickie". Jest to bardzo łatwy i przyjemny szlak, przeznaczony dla osób chcących spędzić aktywnie czas, lecz bez większego wysiłku fizycznego, zalecana także dla osób spacerujących z dziećmi. Ścieżka została utworzona w 2004 roku przez Nadleśnictwo Drawsko w głównym przeznaczeniu dla uczniów okolicznych szkół, aby móc prowadzić lekcje przyrody i biologii w terenie. Jej łączna trasa wynosi 2 km i szacowany czas przejścia to niespełna godzina.
Początek trasy wyznaczony jest na parkingu w Ziemsku, gdzie znajduje się pierwsza tablica informacyjna z mapą terenu. Przez ok. 1,2 km trasa wiedzie przez park a przez resztę wokół zalewu. Wycieczka kończy się na wieży widokowej nad zalewem, gdzie także jest umieszczona tablica informacyjna.

Pałac

Pałac i park dworski

Pałac rodziny von Schroeder
Pałac w Lubianie został wybudowany w 1900 roku przez rodzinę von Schroeder. Jest budynek eklektyczny, zdobiony ryzalitami. Jego forma architektoniczna odzwierciedla nowe tendencje w budownictwie rezydencjonalnym początków XX wieku.
Pałac jest dosyć dużym budynkiem, jego długość wynosi 408 m, a szerokość 173 m, jest wysoki na 145 m. Dwór został założony na rzucie trzech stykających się prostokątów. Fasada budynku skierowana jest na południowy-wschód. Jest to budynek dwukondygnacyjny, podpiwniczony, pokryty dachem czterospadowym. W połaciach długich dachu korpusu obiektu znajdują się niewielkie facjatki pokryte dwuspadowymi daszkami. Elewacja wzbogacona jest o ryzality nakryte niezależnymi konstrukcyjnie dachami naczółkowymi. Pozorne ryzality elewacji długich zostały wyprowadzone poza lico ścian o ok. 70 cm. Weranda usytuowana na ceglanym cokole wsparta jest drewnianymi, zdobionymi słupami spiętymi ażurowymi łukami arkadowymi. Wejście na werandę znajduje się od strony mieszkalnej. Do budynku prowadzi wejście główne oraz wejścia w elewacjach długich. Drzwi główne budynku to drzwi dębowe, dwuskrzydłowe. Otwory okienne w formie stojących prostokątów zwieńczonych łukami, w sali balowej okna sześcioskrzydłowe. Na szczególną uwagę zasługuje sala balowa z doskonale zachowanym wnętrzem.
Pałac jest budynkiem zadbanym. Jest to obiekt, który warto zobaczyć Otoczenie pałacu stanowi park z drugiej połowy XIX wieku.
W latach pięćdziesiątych Lubianę włączono w skład zakładu rolnego Państwowego Ośrodka Hodowli Zarodowej, w latach sześćdziesiątych do Lubiany przeniesiono siedzibę POHZ. W roku 1994 zakład przekształcono w OHZ Lubiana sp.z o.o., a właścicielem został Skarb Państwa, w dalszym ciągu w pałacu mieści się siedziba zarządu.

Pałacyk Cebulowy

Plaża i teren rekreacyjny w Gudowie

Plaża miejska w Choszcznie

Plaża nad jeziorem Barlineckim

Plaża Pełczanka

Plebania przy ul. Kościelnej

Poczta

Pomnik Carla Sonnenburga

Pomnik Jana Pawła II

Pomnik Papieża Jana Pawła II

Pozostałości średniowiecznych fortyfikacji w Barlinku

Ratusz

Ratusz
Ratusz w Złocieńcu znajduje się na rynku i został zbudowany w latach 1833-1863, na miejscu wcześniejszych budowli pełniących tą funkcję. Budynek, który możemy zobaczyć współcześnie powstał dzięki staraniom ówczesnego burmistrza miasta Karola Lentza. Budynek był pierwotnie siedzibą rady miejskiej, sądu oraz urzędu stanu cywilnego. Przed I wojną światową został on przebudowany, w wyniku czego powstał widoczny do dzisiaj na frontonie ratusza herb Złocieńca. Jest to biały zamek z dwoma wieżami, a na nim sokół, wszystko to przedstawione jest na niebieskim tle. Po wojnie miały tam siedzibę władze wojskowe oraz Urząd Bezpieczeństwa, sytuacja ta nie trwała jednak długo, ratusz ponownie stał się siedzibą władz miejskich i taką funkcję pełni do dzisiaj.
Ratusz jest budynkiem zbudowanym na planie prostokąta i posiada dwie kondygnacje, podzielone gzymsami. Przykryty jest dachem czterospadowym z kilkoma facjatami. Na rogach widoczne są boniowania. Główne wejście do budynku znajduje się od wschodu, prowadzą do niego kilkustopniowe schody. Na środku znajduje się płytki ryzalit zwieńczony półkolistą wystawką z herbem miasta na środku. W części północno-zachodniej usytuowana jest dobudówka z półkolistym dachem.
Budynek jest obecnie siedzibą Urzędu Miasta, więc jego oglądanie wewnątrz jest ograniczone.

Samoobsługowa stacja naprawy rowerów

Stare Miasto

Tor rowerowy Choszczno

Wieża ciśnień

Willa przy ul. Niedziałkowskiego

Zabytkowy budynek kąpieliska miejskiego

Zespół senatoryjno-szpitalny

Zespół Szpitalny

Водяний млин руїна

Парафіяльний костел св. Франциска Ассизького
Парафіяльний костел св. Франциска Ассизького був збудований з польового каменю та цегли наприкінці 15 століття. Південний портал костелу був перебудований у 19 столітті у вигляді круглого арочного порталу в загостреній ніші. Східний фронтон прикрашений блендами та пінаклями. Костел був зруйнований під час Другої світової війни. Його відбудова розпочалася лише у 1982 році і тривала шість років. Церковну територію оточують фрагменти кам'яного муру з готичною брамою 15-16 століття. Інтер'єр костелу прикрашають скульптури та розписи із зображеннями святих.
Освячений 5 жовтня 1986 року, належить до парафії Матері Божої Неустанної Помочі в Сучані.
Розклад богослужінь: неділя. Неділя: 10.30, середа: 16.00: 4 X.

Пункт ремонту велосипедів самообслуговування

Сільський пляж на озері Вапницьке

Скульптура Хоща

Спостережна вежа
Оглядова вежа розташована на навчальній стежці "Студницькі ласи" на території Дравського лісництва. Вежа була відремонтована у 2014 році, оскільки її технічний стан загрожував безпеці. Після ремонту поруч з оновленою спорудою встановили нові інформаційні щити, а також обрізали дерева, які заважали огляду лагун і птахів, що там оселилися. Поруч з вежею облаштовані туристичні об'єкти, є парковка для автомобілів, а також покращені під'їзні шляхи. Висота вежі становить 7 м.

ТУР - Славечин - Носово
У зв'язку із закриттям мостового переходу через річку Іна були розроблені пропозиції щодо об'їзду ділянки Славенцін - Носово доступними ґрунтовими дорогами з поганим покриттям. Піщані та багнисті ділянки в залежності від пори року та лісових робіт.
Об'їзд асфальтованою дорогою до Радачево і далі лісовою дорогою, як показано на доданих фотографіях.
Коротка ділянка на провінційній дорозі загального користування.
Ділянки на луках по зарослих плитах YOMB. У районі луків на річці Іна в періоди високих рівнів води можливі епізодичні підтоплення та заболочування.
Дата додана: 4.06.2025 r.